سورت معارج — آیت 22

د کلمو معناګانې:

• المصلین: هغه کسان چې لمونځ کوي، د لمونځ حافظه کوي او پرې مداومت لري.

تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی د انسان د بدو خصلتونو له ذکر وروسته استثنا کوي او وايي چې له دې مذمومو صفاتو څخه یوازې هغه کسان مستثنیٰ دي چې لمونځ کوي. دا هغه کسان دي چې لمونځ په سمه توګه ادا کوي، پرې مداومت لري، او د لمونځ په واسطه د الله تعالی سره اړیکه ټینګوي. لمونځ دوی ته د صبر، قناعت، سخاوت او د الله تعالی د رحمت هیله ورکوي، او د دوی په زړونو کې د بخل، جزع او حرص په څیر ناپاکه صفات له منځه وړي. دا خلک د الله تعالی د عذاب څخه وېرېږي، د حساب ورځې ته ایمان لري، او د خپلو مالونو څخه د الله تعالی د حق (زکات) ادا کوي. دوی د خپلو ښځو او وینځو پرته له نورو څخه خپل عفت او پاکي ساتي. په لنډه توګه، لمونځ کوونکي هغه خلک دي چې د الله تعالی د احکامو په پلي کولو سره د دې ناوړه صفاتو څخه ځان ساتي.

فايدې:

• لمونځ د انسان د بدو خصلتونو د پاکولو لپاره تر ټولو غوره وسیله ده، ځکه چې دا انسان له الله تعالی سره نښلوي او د هغه په زړه کې د ښو اخلاقو بنسټ ایږدي.
• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې که څه هم انسان په طبیعي توګه کمزوری او د بدو خصلتونو ښکار دی، خو د لمونځ په واسطه کولای شي خپل ځان له دې نیمګړتیاوو څخه پاک کړي.
• لمونځ یوازې یوه عبادت نه ده، بلکې د ژوند د ټولو برخو د اصلاح لپاره یوه بشپړه لارښوونه ده، چې انسان له بخل، حرص او نورو ناپاکو صفاتو څخه ساتي.
• د دې آیت له مخې، لمونځ کوونکي د الله تعالی په نزد ډېر لوړ مقام لري، ځکه چې دوی د هغه د احکامو په پلي کولو سره د نجات مستحق ګرځي.