Surat Al-Ma'arij — Ayat 25

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• السائل (as-sā'il): wong sing nyuwun utawa njaluk bantuan marang wong liya.
• المحروم (al-maḥrūm): wong sing ora oleh rezeki, bisa uga amarga ora gelem njaluk-njaluk (mutu), mula katoné ora duwé apa-apa.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki nerangake sapa sing kudu diwènèhi bagéan saka bandha kita. Yaiku kanggo wong sing njaluk (as-sā'il), lan kanggo wong sing ora njaluk nanging ora duwé (al-maḥrūm). Wong sing njaluk iku cetha banget, dheweke ngulukake tangan lan nyuwun tulung. Déné wong sing ora njaluk iku bisa uga wong sing isin utawa mutu, ora gelem ngetokake kebutuhane, nanging sejatine dheweke ora duwé. Mula kita ora kena mung nggatekake wong sing njaluk wae, nanging uga kudu nggoleki lan nggatekake wong-wong sing ora njaluk nanging uripe kekurangan.

Ayat iki minangka bagéan saka sifat-sifat wong mukmin sing diterangake ing awal surat Al-Ma'arij, yaiku wong-wong sing ing bandhane ana bagéan tartamtu (zakat lan sedekah) sing diwènèhake marang wong sing butuh. Iki nuduhake yen iman sing bener iku ora mung ngibadah marang Allah, nanging uga kudu peduli marang sesama, utamane wong-wong sing lagi kesusahan.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen Islam iku agama sing peduli marang wong cilik lan wong sing kesusahan.
• Kita diajari supaya ora mung mènèhi marang wong sing njaluk, nanging uga kudu peka marang wong sing isin utawa ora gelem njaluk, supaya ora ana sing keliren.
• Zakat lan sedekah iku dudu mung amal tambahan, nanging wis dadi kuwajiban sing wis ditemtokake dening Allah.
• Sapa sing gelem mènèhi marang wong sing butuh, iku tandha iman sing kuat lan bakal oleh ganjaran gedhe saka Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya dadi wong sing ora pelit lan ora mung mikirake awake dhewe, nanging uga mikirake wong liya.