سوڕەتی مه‌عارج — ئایه‌ت 27

ووشه‌كان (معاني الكلمات):

• مُشْفِقُونَ: ترس‌ده‌كان، له‌ ترس و خوفی خواوه‌وه ده‌ترسن و ده‌که‌نه‌ به‌که‌دار.

تفسير (لێکدانەوە):

ئه‌و که‌سانه‌ی که ئه‌وانه له سزاو ئازاری په‌روه‌ردگاریان ده‌ترسن و هه‌میشه ترس و خوفی له‌ سزای خوایان هه‌یه‌. ئه‌وانه هه‌رچه‌نده کارو کرده‌وه چاکه‌کانیان زۆره‌، به‌ڵام هه‌رگیز خۆیان به‌ ئه‌مین و پارێزراو نازانن له سزای خوای گه‌وره‌، چونکه ده‌زانن سزای په‌روه‌ردگاریان سزایه‌کی زۆر سه‌خته‌ و هیچ که‌س نابێت له‌و سزایه خۆی به‌ پارێزراو بزانێت و هه‌ستی ئاسوده‌یی بکات. ئه‌م ترسه‌یان ترسێکی پڕ له هیوا و ئه‌مێنانه‌یه‌، نه‌ك ترسێکی بێ هیوایی، به‌ڵکو ترسێکه له‌وه‌ی که‌ له‌ فهرمانه‌کانی خوا سه‌رپێچی بکه‌ن و له‌ ڕێبازی ڕاست لادهن. ئه‌وانه به‌رده‌وام خۆیان له‌ گوناهه‌کان دوور ده‌گرن و هه‌وڵ ده‌ده‌ن که‌ ڕه‌زامه‌ندی خوای په‌روه‌ردگار به‌ده‌ست بهێنن، چونکه دڵنیان که خوای گه‌وره له‌ هه‌موو کارو کرده‌وه‌یه‌کیان ئاگاداره‌.

ئای ئه‌ی خوێنه‌ری به‌ڕێز! ئه‌م ئایه‌ته فێرمان ده‌کات که باوه‌ڕدارانی ڕاسته‌قینه هه‌رگیز له‌ سزای خوا بێ ئاگا نین و به‌رده‌وام له‌ ترس و ئه‌مێنانه‌دایه‌. ئه‌م ترسه‌ش نه‌ک بێ هیواییان ده‌کات، به‌ڵکو وای لێده‌کات زیاتر به‌ره‌و چاکه‌ و پارێزکاری بڕۆن و له‌ هه‌ڵه‌و گوناهه‌کان دوور بکه‌ون. ئه‌م حاڵه‌ته نیشانه‌ی ئیمانێکی به‌هێزه‌، چونکه ئه‌و که‌سه‌ی به‌ڕاستی خوای بێت و له‌ سزای بیترسێت، هه‌رگیز ناکه‌وێته‌ ناو گوناه و تاوانه‌وه‌. با هه‌موومان له‌م که‌سانه‌ بین که‌ به‌رده‌وام له‌ ترسی خوادان و هه‌وڵده‌ده‌ن به‌ره‌و به‌هه‌شت و ڕه‌حمه‌تی خوا بڕۆن، چونکه خوای گه‌وره له‌ قورئاندا به‌ڵێنی ڕه‌حمه‌ت و لێخۆشبوونی به‌و که‌سانه‌داوه‌ که له‌و ترسه‌وه به‌ره‌و چاکه‌ ده‌چن.