Surat Al-Ma'arij — Ayat 32

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أَمَانَاتِهِمْ (amanatihim): barang-barang utawa perkara sing dipercayakake marang awake dhewe, kayata bandha, rahasia, utawa kewajiban.
• عَهْدِهِمْ ('ahdihim): janji utawa perjanjian sing wis disepakati karo Allah lan karo manungsa.
• رَاعُونَ (ra'un): wong-wong sing njaga, ngopeni, lan netepi kanthi temen.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake salah sijine sipat wong mukmin sing bakal oleh kabegjan ing swarga. Wong-wong iku padha njaga lan netepi kabeh amanat sing wis dipercayakake marang dheweke, apa wae wujude: bisa awujud bandha, barang titipan, rahasia, utawa tugas lan kewajiban. Ora mung njaga barang, nanging uga netepi janji-janji sing wis diucapake, apa janji marang Allah utawa janji marang sesama manungsa. Dheweke ora ngapusi, ora nglirwakake, lan ora ngrusak kapercayan sing wis diwenehake. Sipat iki dadi tandha yen atine padha kebak tanggung jawab lan kesetiaan, mula dheweke pantes diarani wong sing bener-bener njaga amanat lan janji.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Wong sing njaga amanat lan janji iku kalebu wong sing diajeni lan dipuji dening Allah.
• Njaga amanat lan janji dadi dalan kanggo mlebu swarga lan entuk kabegjan sing langgeng.
• Umat Islam diajak dadi wong sing bisa dipercaya, ora mung ing bab bandha, nanging uga ing bab rahasia, tugas, lan tanggung jawab saben dina.
• Kanthi netepi janji, urip dadi tentrem, rukun, lan dipercaya dening wong liya.
• Sipat iki nggawe kita tambah tresna marang ajaran Islam sing mulang bab kejujuran lan tanggung jawab.