Surja Nuh — Ajet 19

Kuptimet e fjalëve:

• Bisatan (بِسَاطًا): Tokë e shtruar, e rrafshët dhe e përshtatshme për jetesë, sikur një qilim i shtruar.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Madhëruar i kujton robërit e Tij për mirësinë e Tij të madhe, duke u thënë se Ai ua ka bërë tokën të shtruar dhe të përshtatshme për banim. Ajo nuk është e thyer dhe e vështirë për t’u ecur, por është e rrafshët dhe e përhapur, ashtu siç shtrihet një qilim në shtëpi. Kjo do të thotë se toka është bërë e gatshme për jetesë, për ndërtim, për bujqësi dhe për të ecur nëpër rrugët e saj të gjera. Ky është një argument i qartë i fuqisë së Allahut dhe i mëshirës së Tij ndaj krijesave, sepse Ai nuk e krijoi tokën të ashpër dhe të papërdorshme, por e bëri atë të butë dhe të përshtatshme për nevojat e njeriut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohja e mirësive të Allahut na shtyn ta falënderojmë Atë dhe ta adhurojmë me sinqeritet.
2. Toka është dhuratë e madhe nga Allahu, prandaj duhet ta ruajmë dhe ta shfrytëzojmë për të mirë, jo për të keq.
3. Ky ajet na fton të mendojmë për krijimin e tokës dhe përshtatshmërinë e saj për jetë, gjë që e forcon besimin në Urtësinë dhe Fuqinë e Krijuesit.
4. Islami na mëson të jemi mirënjohës për çdo të mirë, sepse mirënjohja sjell më shumë begati nga Allahu.