سورت نوح — آیت 28

د کلمو معناګانې:

• تَبَارًا: هلاک، تباهي او له منځه تلل.

تفسیر:

نوح علیه السلام د خپل قوم له ایمان راوړلو څخه له بشپړې نا امیدۍ وروسته، الله تعالی ته په دې ډول دعا وکړه: "زما ربه! زما او زما د مور او پلار بخښنه وکړه، او هغه چا ته هم بخښنه وکړه چې زما کور ته په ایمان سره داخل شوی دی، او ټولو مومنو نارینه او ښځو ته بخښنه وکړه. او ظالمانو ته – هغو کسانو ته چې په خپل ځان یې ظلم کړی دی – پرته له هلاکت او تباهۍ څخه هېڅ شی مه زیاتوه."

دا دعا د نوح علیه السلام له هغې پخوانۍ دعا وروسته وه چې ویې ویل: "رب! په ځمکه باندې د کافرانو له څخه هېڅوک ژوندی مه پرېږده." ځکه چې هغه پوه شو چې که دوی ژوندي پاتې شي، نو د الله بندگان به ګمراه کړي، او د دوی له اولادونو به هم یوازې بدکار او سخت کافر پیدا شي.

نوح علیه السلام په خپله دعا کې د خپل ځان، مور او پلار، د خپل کور مومنانو، او بیا د ټولو مومنو نارینه او ښځو لپاره د بخښنې غوښتنه وکړه – دا یوه عمومي دعا وه چې د ایمان او ورورولۍ پر بنسټ یې ټول مومنان په کې شامل کړل. بیا یې د ظالمانو په ضد دعا وکړه چې د دوی برخه یوازې هلاکت او تباهي وي.

الله تعالی د نوح علیه السلام دا دعا قبوله کړه او د کافرانو قوم یې په طوفان سره هلاک کړ، چې د دوی نښې او رسمونه هم له منځه لاړل.

فايدې:

1. د مور او پلار لپاره دعا کول د انبیاوو کړنلاره ده او دا زموږ لپاره یوه ښه لارښوونه ده چې تل د خپلو والدینو لپاره دعا وکړو.
2. مومن باید یوازې د خپل ځان لپاره دعا ونه کړي، بلکې د نورو مومنانو لپاره هم دعا وکړي – دا د ایماني ورورولۍ نښه ده.
3. د ظالمانو په ضد دعا کول روا دي، ځکه چې ظلم د الله له رحمت څخه لرې والی راوستونکی دی.
4. دعا د انبیاوو وسله وه، او موږ باید په خپلو چارو کې له دعا څخه ګټه واخلو.