Surja Nuh — Ajet 28

Kuptimet e fjalëve:

• "Betej": shtëpinë time.
• "Tebaran": shkatërrim të plotë, humbje totale dhe zhdukje të gjurmëve.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Profeti Nuh -paqja qoftë mbi të- i drejtohet Zotit të tij me lutje të sinqerta dhe gjithëpërfshirëse, duke treguar butësinë dhe mëshirën e tij, edhe pas gjithë vuajtjeve që pësoi nga populli i tij.

Ai i kërkon Zotit të tij: "O Zoti im, falmë mua", duke kërkuar falje për veten e tij, pastaj për prindërit e tij, duke treguar respektin dhe mirësinë ndaj tyre edhe në lutje. Më pas, ai lutet për këdo që ka hyrë në shtëpinë e tij si besimtar, duke përfshirë ata që e pranuan mesazhin e tij dhe u strehuan në shtëpinë e tij për të mësuar fenë. Pastaj e zgjeron lutjen për të gjithë besimtarët dhe besimtaret, pa kufizim kohe apo vendi, duke treguar se dashuria e tij për besimtarët ishte e përgjithshme.

Në fund, ai lutet kundër zullumqarëve që i mohuan të vërtetën dhe i bënë padrejtësi vetes së tyre me mosbesim dhe mëkate, duke thënë: "O Zoti im, mos u shto zullumqarëve gjë tjetër veç shkatërrimit dhe humbjes së plotë" – domethënë, mos u jep atyre asnjë të mirë, por rrite dënimin dhe zhdukje e tyre nga faqja e dheut.

Zoti iu përgjigj lutjes së tij dhe i shkatërroi ata me përmbytjen e madhe, duke mos lënë asnjë prej mohuesve gjallë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Lutja për prindërit është shenjë e mirësisë dhe respektit ndaj tyre, edhe pas vdekjes së tyre, dhe është prej veprave më të dashura te Zoti.
2. Dashuria për besimtarët dhe lutja për ta – pa dallim kohe, vendi apo race – është prej virtyteve të larta të besimtarit të vërtetë.
3. Lutja për udhëheqësit dhe prijësit besimtarë, siç bëri Nuhu për ata që hynë në shtëpinë e tij, tregon rëndësinë e mbështetjes shpirtërore për udhëheqësit e fesë.
4. Drejtësia e Zotit është e përsosur: Ai i shpërblen besimtarët me mëshirë dhe i dënon zullumqarët me drejtësi, duke mos i lënë ata pa llogari.
5. Lutja e Profetit Nuh kundër popullit të tij erdhi vetëm pasi Zoti i kishte shpallur atij se ata nuk do të besojnë, pra ajo ishte në përputhje me urdhrin hyjnor, jo nga urrejtja personale.
6. Ky ajet na mëson se shtëpia e besimtarit duhet të jetë vend i besimit dhe i mirëseardhjes për besimtarët, siç ishte shtëpia e Nuhut -paqja qoftë mbi të-.