Surat Al-Jinn — Ayat 6

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَعُوذُونَ (ya'ūdzūna): padha ngungsi, padha njaluk pangayoman.
• رَهَقًا (rahaqan): angkuh, gumedhe, tambah wani lan nasar, uga bisa ateges wedi lan gumeter.

2) Tegesing ayat:

Ing jaman jahiliyah biyen, ana wong lanang saka bangsa manungsa padha ngungsi lan njaluk pangayoman marang wong lanang saka bangsa jin. Contone, nalika ana wong lelungan banjur tekan ing sawijining panggonan kang sepi lan medeni ing wayah bengi, dheweke banjur ngucap: "Aku ngungsi marang panguwasane sing nguwasani lembah iki, supaya aku dilindungi saka piala-pialane wong-wong kang bodho saka bangsa jin." Nanging, jalaran saka panyuwunan iki, bangsa jin malah saya tambah gumedhe, saya angkuh, lan saya wani nindhes marang manungsa. Bangsa jin rumangsa yen dheweke wis dadi panguwasa lan duwe kuwasa marang manungsa, mula banjur saya wani gawe piala lan medeni. Dadi, panyuwunan marang jin iki ora mung ora migunani, malah nuwuhake rasa wedi lan kasusahan kang saya gedhe tumrap manungsa. Iki minangka tumindak syirik kang gedhe, yaiku nyuwun pangayoman marang saliyane Allah. Dosa syirik iki ora bakal diapura kajaba wong mau enggal-enggal tobat kanthi temen-temen lan ora mbaleni maneh.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya ora tau nyuwun pangayoman marang saliyane Allah, kayata marang jin, dhemit, utawa wong kang dianggep duwe kasekten. Mung Allah kang kuwasa paring pangayoman sejati.
• Nyingkiri tumindak syirik iku wajib, amarga syirik minangka dosa paling gedhe lan ora bakal diapura yen ora tobat.
• Ayat iki uga dadi pepeling supaya ora gampang percaya marang tukang sihir, dukun, utawa wong kang ngaku bisa ngayomi saka piala kanthi bantuan jin. Kabeh iku mung gawe rugi lan nambah masalah.
• Islam mulangake supaya awake dhewe tansah nyuwun pangayoman mung marang Allah, amarga mung Panjenengane kang Maha Kuwasa lan Maha Ngayomi.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih ngerti yen jin lan manungsa iku padha-padha makhluk kang ora duwe kuwasa apa-apa tanpa idin saka Allah. Mula, ora ana gunane nyuwun tulung marang jin.
• Ayat iki nuwuhake rasa syukur lan tresna marang Islam, amarga Islam wis nuntun manungsa metu saka kegelapan jahiliyah menyang cahya tauhid kang sejati.