Suurah Al-Jinn — Aayad 6

Macnaha Erayada:

• يَعُوذُونَ: waxay magan galin jireen, waxay ka dhowrsan jireen.
• رَهَقًا: gardarro, xadgudub, iyo isla-weyni.

Tafsiirka:

Waa arrin kale oo jinnigu u sheegeen qoomkoodii, waxayna ahayd in Jaahiliyadii hore, rag ka mid ah dadka aysan magan galin Eebe, ee waxay magan galin jireen rag ka mid ah jinniga. Marka uu nin ka mid ah dadka safar ku tagay oo uu gaadhsiiyo meel cidlo ah oo laga cabsado, wuxuu odhan jiray: "Waxaan magan galayaa sayidka (madaxda) dooxadan, sharrka fool-xunnaanta qoomkiisa." Laakiin magangalkaas oo ahaa mid Eebe ka soo horjeeda, wuxuu u kordhiyey jinniga gardarro, isla-weyni, iyo xadgudub badan. Sidoo kale, dadkii magan galayay ayaa sii kordhiyey cabsida iyo argagaxa jinnigu ku haystaan, halkii ay uga nabadgeli lahaayeen.

Waa ceebayn iyo diidmo ka socota Eebe oo ku saabsan ficilkan Jaahiliyadda ah, ee ah magan-galasho cid aan Eebe ahayn. Tani waa shirk wayn oo Eebe uusan u dhaafi doonin haddii aan laga toobad keenin toobad daahir ah. Sidoo kale, waxaa ku jira digniin daran oo ka dhan ah in dadku u tagaan saaxiriinta, sixir-barayaasha, iyo kuwa la midka ah, oo ah kuwa magan-gal ka dooniya jinniga iyo shayaadiinta.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo:

1. Magan-gal iyo ka dhowrsasho waa in Eebe keliya laga ahaadaa, ma aha cid kale. Kuma habboona Muslim in uu magan galyo jinni, saaxir, ama sheikh ka shaqeeya wax aan Eebe ahayn.
2. Cabsida iyo argagaxa waxay kordhaan marka dadku ka dheeraadaan Eebe oo ay u jeeslaan cid aan Eebe ahayn; nabadgelyada dhabta ah waxay ku jirtaa Eebe keliya.
3. Ka fogaanshaha saaxiriinta iyo kuwa sheeganaya waxa maqan waa mid ka mid ah ilaalinta diinta iyo nolosha Muslimka, maxaa yeelay waxay kordhiyaan xumaanta iyo fasaadka.
4. Aayadani waxay na tusinaysaa in jinnigu awood u leeyihiin inay waxyeelleeyaan dadka, laakiin awooddoodu waa mid Eebe ku xiran, markaa magan-gal Eebe ayaa ah kan ugu xooggan uguna badbaadsan.