ซูเราะฮฺ อัล-ญินน์ — อายะฮฺ 6

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• يَعُوذُونَ หมายถึง ขอความคุ้มครอง ขอความปลอดภัย หรือขอพึ่งพิง
• رَهَقًا หมายถึง ความหวาดกลัว ความหวาดหวั่น และความอัปยศอดสู หรืออาจหมายถึง ความโอหังและความหยิ่งยะโส

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการบอกเล่าถึงสภาพของมนุษย์ในยุคก่อนอิสลาม (ยุคญาฮิลียะฮ์) ที่พวกเขามีธรรมเนียมปฏิบัติที่ผิดพลาดอย่างยิ่ง นั่นคือ เมื่อพวกเขาเดินทางไปยังสถานที่รกร้างว่างเปล่าหรือหุบเขาที่น่ากลัว พวกเขาจะกล่าวว่า "ฉันขอความคุ้มครองต่อเจ้าแห่งหุบเขานี้ (ญินประจำสถานที่นั้น) จากความชั่วร้ายของพวกโง่เขลาในหมู่พวกเขา" พวกเขาหันไปพึ่งพาญินแทนที่จะพึ่งพาอัลลอฮ์ผู้ทรงอำนาจเพียงพระองค์เดียว

ผลที่ตามมาของการกระทำเช่นนี้คือ ญินเหล่านั้นกลับเพิ่มความหวาดกลัว ความหวาดหวั่น และความอัปยศให้แก่พวกเขามากยิ่งขึ้นไปอีก แทนที่จะให้ความคุ้มครองตามที่พวกเขาหวัง กลับทำให้พวกเขาหวาดกลัวมากขึ้น และญินก็ยิ่งโอหังและหยิ่งยะโสมากขึ้นไปอีก เพราะรู้ว่ามนุษย์ให้ความสำคัญและเกรงกลัวพวกมัน

การกระทำเช่นนี้ถือเป็นการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ (ชิริก) ซึ่งเป็นบาปใหญ่ที่สุด และเป็นการหันเหจากหนทางที่ถูกต้อง เพราะการขอความคุ้มครองนั้นควรกระทำต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียวเท่านั้น

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การขอความคุ้มครองและพึ่งพานั้น ต้องกระทำต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียวเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ เพราะพระองค์คือผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง และไม่มีผู้ใดสามารถให้ความคุ้มครองหรือป้องกันอันตรายได้นอกจากพระองค์
2. การหันไปพึ่งพาสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์ ไม่ว่าจะเป็นญิน หมอผี หมอทรง หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย นอกจากจะไม่ได้รับความปลอดภัยตามที่หวังแล้ว ยังจะได้รับความหวาดกลัวและความทุกข์ใจเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย
3. อิสลามสอนให้มนุษย์มีความเข้มแข็งและพึ่งพาอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ซึ่งจะทำให้จิตใจสงบ มั่นคง และปลอดภัยจากความกลัวทั้งปวง เพราะผู้ที่พึ่งพาอัลลอฮ์นั้น อัลลอฮ์จะทรงเป็นผู้คุ้มครองและดูแลเขาเสมอ
4. การที่มนุษย์หันไปพึ่งพาสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์นั้น เป็นการลดเกียรติของตนเอง และเป็นการยกย่องสิ่งที่อ่อนแอกว่า ซึ่งเป็นความโง่เขลาที่มนุษย์ควรหลีกเลี่ยงให้ไกล