Sura Al-Dżinn — Werset 6

Znaczenia słów:

• يَعُوذُونَ – szukają schronienia, uciekają się o ochronę.
• رَهَقًا – strach, przerażenie, a także wzrost pychy i zuchwałości.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah – Wysławiony i Wywyższony – informuje nas o praktyce ludzi z czasów przedislamskich (dżahilijji), kiedy to niektórzy mężczyźni spośród ludzi, gdy znajdowali się w niebezpiecznym lub odludnym miejscu, szukali schronienia u mężczyzn spośród dżinnów. Mówili oni na przykład: „Szukam schronienia u pana tej doliny przed złem głupców z jego ludu”. W ten sposób ludzie ci zwracali się o pomoc i ochronę do stworzeń, a nie do Stwórcy.

Jednak skutek tej praktyki był odwrotny do zamierzonego – zamiast poczucia bezpieczeństwa, przyniosła im ona jedynie wzrost strachu, przerażenia i niepokoju. Dżinny, widząc, że ludzie się ich boją i szukają u nich ochrony, stawały się jeszcze bardziej butne i zuchwałe, a ludzie pogrążali się w coraz większym lęku i poniżeniu. Co więcej, niektórzy ludzie zaczęli nawet twierdzić, że osiągnęli władzę nad dżinnami, co było przejawem ich pychy i złudzeń.

Ten zwyczaj był jedną z form bałwochwalstwa i wielkiego grzechu, ponieważ szukanie ochrony u kogokolwiek innego niż Allah – jedynego Dawcy bezpieczeństwa i Opiekuna – jest sprzeczne z zasadą monoteizmu (tauhid). Allah jednoznacznie potępił tę praktykę i ostrzegł przed nią w tym wersecie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Zwracanie się wyłącznie do Allaha – werset uczy nas, że w chwilach strachu i niebezpieczeństwa powinniśmy szukać schronienia jedynie u Allaha, który jest jedynym, kto może nas ochronić przed złem. Żadne stworzenie – czy to człowiek, czy dżinn – nie ma takiej mocy.
2. Ostrzeżenie przed zabobonami i praktykami pogańskimi – werset ten stanowi zdecydowane ostrzeżenie przed sięganiem po praktyki zabobonne, takie jak szukanie pomocy u wróżbitów, czarowników, amuletów czy innych stworzeń. Wszystko to jest zakazane w islamie i prowadzi do oddalenia się od Boga.
3. Prawdziwe bezpieczeństwo jest w wierze – człowiek, który ufa Allahowi i powierza Mu swoje sprawy, zyskuje spokój serca i prawdziwe bezpieczeństwo, nawet jeśli znajduje się w najtrudniejszych okolicznościach. Natomiast ten, kto szuka pomocy u stworzeń, pogrąża się w lęku i niepokoju.
4. Unikanie pychy i złudzeń – werset pokazuje, że praktyki pogańskie prowadzą do pychy i złudnego poczucia władzy, co jest sprzeczne z pokorą, jaką powinien cechować się prawdziwy wierzący wobec swojego Pana.
5. Czystość monoteizmu – przypomina nam o fundamentalnej zasadzie islamu, jaką jest oddawanie czci i zwracanie się z prośbami wyłącznie do Allaha, co jest gwarancją zbawienia i szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.