Surat Al-Muzammil — Ayat 12

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• إِنَّ : satemene, temen-temen.
• لَدَيْنَا : ana ing ngarsaningsun, ana ing sisi-Ku (Gusti Allah).
• أَنكَالًا : rentengan utawa rante kang abot banget kanggo nyekel sikil lan tangan.
• جَحِيمًا : geni kang murub banget lan ngobong.

1. Tafsir ayat:

Satemene ing ngarsane Gusti Allah ing dina akhirat wis cumepak siksa kang abot banget kanggo wong-wong kang padha mbangkang marang dhawuhe Allah. Ana rentengan utawa rante kang abot banget kanggo ngiket lan nyekel wong-wong mau, supaya ora bisa obah lan ora bisa mlayu saka papan panyiksan. Kajaba saka iku, ana uga geni kang murub banget lan ngobong, yaiku neraka jahim kang panasé ora ana tandhingane, kanggo nyiksa wong-wong kang padha kafir lan duraka. Kabeh iku wis disiapake dening Gusti Allah, ora ana kang bisa ngalangi utawa nylametake kajaba mung kanthi tobat lan bali marang dalane Allah ing dunya iki.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita kabeh yen Gusti Allah iku Maha Kuasa lan wis nyiapake pambalasan kang adil kanggo saben tumindak manungsa ing dunya.
• Kita kudu padha wedi lan ngati-ati supaya ora nglakoni tumindak kang mbangkang marang dhawuhe Allah, amarga siksa ing akhirat iku abot banget lan langgeng.
• Ayat iki uga nuduhake yen Gusti Allah iku Maha Adil, ora bakal nyiksa wong kang ora salah, lan saben wong bakal nampa asil saka apa kang wis dilakoni.
• Kanthi ngelingi anane siksa iki, kita dadi luwih semangat kanggo nindakake kabecikan, tobat saka dosa, lan nyedhaki marang Allah.
• Ayat iki mbuktekake yen Al-Qur'an iku pancen tuntunan kang bener, kang ngandhani bab perkara kang ora kasat mata, supaya manungsa bisa milih dalan kang bener lan slamet ing dunya lan akhirat.