Surat Al-Muzammil — Ayat 11

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَذَرْنِي: tinggalna Aku (Allah), tegese pasrahna urusan iki marang Allah.
• الْمُكَذِّبِينَ: wong-wong kang padha ngapusi (ora ngakoni) ayat-ayat Allah lan Rasul-Nya.
• أُولِي النَّعْمَةِ: wong-wong kang duwe kanikmatan lan kemewahan ing donya, urip kepenak lan mulya.
• وَمَهِّلْهُمْ: lan paringana wektu (tangguhan) marang wong-wong mau.
• قَلِيلًا: sethithik, ora suwe.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki Allah SWT ngandika marang Kanjeng Nabi Muhammad SAW, supaya panjenengané ora perlu kuwatir lan ora perlu mikir banget babagan wong-wong kafir kang padha ngapusi ayat-ayat Allah. Wong-wong mau padha urip kepenak, sugih, lan mulya ing donya, nanging kabeh iku mung sementara. Allah ngandika: "Tinggalna wong-wong mau marang Aku, lan pasrahna urusané marang Aku." Tegese, Kanjeng Nabi ora perlu mbales utawa mbales dendam marang wong-wong mau, amarga Allah dhéwé kang bakal ngurus lan menehi piwales.

Wong-wong mau diarani أُولِي النَّعْمَةِ, yaiku wong-wong kang padha nampa kanikmatan lan kemewahan ing donya. Nanging kanikmatan iku ora ateges wong-wong mau bener utawa diridhoi Allah. Malah, kanikmatan iku bisa dadi ujian lan panyebab tambahé dosa.

Allah banjur ngandika: وَمَهِّلْهُمْ قَلِيلًا, tegese "lan paringana wektu sethithik marang wong-wong mau." Iki ateges Allah isih menehi kesempatan marang wong-wong mau supaya padha tobat, nanging wektu iku ora suwe. Ing sejarah, ora suwe sawisé iku, wong-wong mau padha tiwas ing Perang Badar. Iki dadi bukti yen janjiné Allah iku mesthi kelakon, sanajan katoné wong-wong kafir iku kuwat lan kepenak.

Dadi, ayat iki ngandhut piweling marang Kanjeng Nabi lan para mukmin supaya ora sedhih lan ora kuwatir marang kahanané wong-wong kafir kang padha urip kepenak. Kabeh iku mung sementara, lan pungkasané wong-wong kang padha ngapusi ayat-ayat Allah bakal nampa piwales kang setimpal.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Aja padha iri marang wong kafir kang urip kepenak. Kanikmatan ing donya iku ora ateges wong iku diridhoi Allah. Bisa uga kanikmatan iku dadi ujian lan panyebab siksa ing akherat.
• Pasrahna kabeh urusan marang Allah. Minangka mukmin, kita ora perlu mbales dendam utawa ngurus wong-wong kang padha nganiaya kita. Cukup pasrahna marang Allah, amarga Allah iku Maha Adil lan Maha Ngerti.
• Wektu iku ora suwe. Apa kang katoné suwe ing donya iki, sejatiné mung sethithik banget yen dibandhingake karo akherat. Mula, aja padha kuwatir marang kahanané wong-wong kafir, amarga pungkasané wong-wong mukmin bakal menang.
• Tobat iku isih ana kesempatan. Allah isih menehi wektu marang wong-wong kafir supaya padha tobat. Nanging yen wis tekan waktuné, ora ana maneh kang bisa nylametake.
• Ayat iki nuwuhake rasa tentrem ing ati. Kita dadi ngerti yen Allah iku Maha Ngerti lan Maha Adil. Kabeh kang kedadeyan ing donya iki wis ana ing karsané Allah, lan pungkasané wong-wong kang padha sabar lan taat bakal nampa ganjaran kang gedhe.