Аль-Муддассир сүрәсе — Аять 53

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Кәллә — юк, алай түгел; бу сүз кире кагу һәм тыелу мәгънәсендә килә.
• Бәл — киресенчә, ә бәлки.
• Лә йәхафүнәл-ахыйрә — алар ахирәттән (кыямәт көненнән һәм андагы хисаптан) курыкмыйлар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөшрикләрнең ялган өметләрен кире кага. Алар Пәйгамбәргә (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) вәхий иңгән кебек, үзләренә дә күктән китап иңдерелүен теләгәннәр иде. Ләкин Аллаһы аларның бу таләпләрен дөрес түгел дип белдерә. Чынлыкта аларның бу кадәр дәрәҗәдә хаксызлыкка баруларының сәбәбе — аларның ахирәт көненнән курыкмаулары һәм терелеп торуга, хисапка ышанмаулары. Әгәр дә алар чыннан да ахирәттәге Җәһәннәм ґәзабыннан куркып, үлемнән соң терелеп торырга ышансалар, һичшиксез, бу кадәр тупас таләпләр күтәрмәсләр иде һәм Пәйгамбәргә каршы килмәсләр иде. Аларның гөнаһларга чумуларының төп сәбәбе — ахирәткә ышанмау, чөнки ахирәткә ышанган кеше үз гамәлләрен уйлап эш итә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Ахирәт көненә иман итү — кешене төзәтүче һәм гөнаһлардан тыелучы иң зур фактор. Кем ахирәттән куркып, Аллаһы алдында хисап бирәчәген белә, ул гөнаһ эшләрдән читләшә.
• Кеше үзенә файдалы булган нәрсәләрне генә түгел, ә Аллаһы теләгән нәрсәләрне дә сорарга тиеш. Пәйгамбәрләргә иңдерелгән вәхийләр — Аллаһының хикмәте белән билгеләнгән, һәм кешеләрнең шәхси теләкләре буенча үзгәрми.
• Ахирәткә ышанмау — кешенең бозыклыгының тамыры. Әгәр кеше хисап булачагына ышанса, ул үзенең һәр эшендә сак булыр иде.
• Аллаһы Тәгаләнең китабына һәм расүлләренә ышану — кешене туры юлга алып баручы иң бөек нигъмәт. Бу нигъмәтнең кадерен белергә һәм аның өчен шөкер итәргә кирәк.