Surat Al-Qiyamah — Ayat 24

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وُجُوهٌ (wujuhun): rai-rai, praupan.
• يَوْمَئِذٍ (yauma'idzin): ing dina iku, yaiku dina kiyamat.
• بَاسِرَةٌ (basirah): kecut, mrengut, peteng, ora sumringah, katon susah lan getun.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiyamat, ana rai-rai kang katon mrengut lan kecut. Rai-rai iku duweke wong-wong kang kafir lan wong-wong kang sengsara ing akhirat. Praupane ora padhang, malah peteng lan katon nesu utawa getun banget. Wong-wong iki ngerti yen dheweke bakal nampa siksa kang abot lan nggegirisi, mula raine dadi katon susah lan ora kepenak. Kabeh iki minangka tandha yen dheweke kalebu golongan kang rugi lan bakal nandhang kasusahan kang gedhe ing dina iku.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya tansah ngupaya dadi wong kang beriman lan taat marang Allah, supaya ing dina kiyamat rai kita padhang lan bungah, ora mrengut kaya wong kang kafir.
• Kita dijak ngerti yen saben tumindak ing donya iki ana akibaté ing akhirat. Mula, ayo padha nindakake kabecikan lan ngedohi tumindak ala.
• Islam mulangake marang kita supaya tansah mikir bab akhirat lan nyiapake bekal kanggo dina iku, amarga dina kiyamat iku dina kang mesthi kelakon.
• Kanthi ngerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat ngibadah lan nyedhaki Allah, supaya ora kalebu golongan kang raine mrengut ing dina kiyamat.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang kebak pitutur lan tuntunan, supaya manungsa bisa urip tentrem ing donya lan akhirat.