سوره قیامه — آیه 24

معانی کلمات:

• باسِرَةٌ: به معنای عبوس، درهمکشیده و گرفته است؛ چهرهای که آثار ناخوشایندی و ترس در آن نمایان باشد.

تفسیر آیه:

در آن روز قیامت، چهرههایی هستند که عبوس و درهمکشیدهاند؛ این چهرهها متعلق به اهل شقاوت و کفر است که از شدت اندوه و هراس، آثار تاریکی و ناامیدی در آنها دیده میشود. این سیماها چنان گرفته و تلخ است که گویی انتظار مصیبتی عظیم را میکشند که پشت انسان را خرد میکند و او را از پای درمیآورد. این حالت، نتیجهی اعمال ناپسند و تکذیب روز جزا در دنیاست که اکنون در برابر دیدگانشان مجسم شده و هیچ راه گریزی از آن نمیبینند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه هشدار میدهد که سرنوشت انسان در آخرت، بازتاب اعمال او در دنیاست؛ پس هر کس میتواند با ایمان و عمل صالح، چهرهی خود را در آن روز روشن و شاداب سازد.
• ترسیم این صحنه، انگیزهای برای بازگشت به خدا و پرهیز از گناه است تا انسان با توبه، خود را از چنین حالتی نجات دهد.
• این بیان، عدالت الهی را یادآور میشود که هیچ کس بدون حساب رها نمیشود و هر کس نتیجهی کردار خود را خواهد دید؛ این خود مایهی آرامش مؤمنان است که ظالمان بیکیفر نمیمانند.