Surat Al-Qiyamah — Ayat 29

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَالْتَفَّتِ (waltalfat): tegesé mbungkus, nggulung, utawa nggandheng dadi siji.
• السَّاقُ (as-sāq): sikil (saka dhengkul nganti tungkak).
• بِالسَّاقِ (bis-sāq): karo sikil liyané.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nggambaraké kahanan nalika wong lagi arep mati, yaiku nalika nyawa wis tekan pungkasané lan wis arep metu saka awak. Ing wektu iku, sikilé kang siji mbungkus sikilé kang liyané, ora bisa obah manèh amarga wis ora ana kekuwatan. Ana uga kang ngandhakaké yèn loro sikilé iku ketemu lan nggandheng nalika awaké dibungkus kain kafan.

Nanging ana makna kang luwih jero: "sikil" ing kéné bisa ateges kasusahan utawa kacilakan. Dadi, ayat iki nggambaraké yèn kasusahane donya kang pungkasan ketemu karo kasusahane akhirat kang wiwitan — loro-loroné mbungkus dadi siji, dadi abot banget. Iki kedadéan nalika wong ninggal donya lan mlebu ing alam akhirat, nalika kabeh urusané donya wis rampung lan urusan akhirat wis diwiwiti. Ing wektu iku, manungsa mung bisa pasrah marang Allah, lan kabeh bakal bali marang Panjenengané, arep menyang swarga utawa neraka.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké kita yèn pati iku mesthi teka lan ora bisa diendhani, mula kudu tansah nyiapake dhiri kanthi amal soleh.
• Kita diélingaké yèn urip ing donya iki mung sementara, lan saben wong bakal ngadhepi dina pungkasané dhéwé-dhéwé.
• Ayat iki nuwuhaké rasa wedi marang siksa Allah, nanging uga ngarep-arep marang rahmaté, amarga mung Allah kang bisa nylametaké.
• Kanthi ngélingi pati, ati dadi luwih alus lan luwih gampang nampa pituduh Islam.
• Ayat iki mbuktekaké yèn Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah, amarga bisa nggambaraké kahanan kang ora bisa dideleng mata, nanging mesthi kedadéan.