Surja El-Kijame — Ajet 29

Kuptimet e fjalëve:

• "El-teffet": u ngatërrua, u lidh fort njëra me tjetrën.
• "Es-saku": këmba (ose këmbët), dhe në kuptimin e figurshëm: vështirësia, mundimi.

Tefsiri i ajetit:

Kur njeriu është në prag të vdekjes dhe shpirti i tij arrin në fyt, atëherë i vjen fundi i jetës së tij në këtë botë. Në atë moment të vështirë, këmba e tij ngatërrohet me këmbën tjetër nga dhimbja dhe mundimi i madh, dhe ai nuk ka fuqi t'i lëvizë ato. Disa komentues thonë se kjo shprehje tregon për vështirësitë që grumbullohen njëra mbi tjetrën në atë çast: vështirësia e fundit e kësaj bote takohet me vështirësinë e parë të botës tjetër. Të tjerë thonë se ajo i referohet mbështjelljes së të dy këmbëve në qefin pas vdekjes. Ndërsa disa të tjerë e shpjegojnë atë si takim i dy vështirësive: vështirësia e ndarjes nga jeta dhe vështirësia e fillimit të botës tjetër, përveç atij që Allahu e mëshiron.

Përfitimet nga ajeti:

Ky ajet na kujton se vdekja është e vërtetë dhe se çdo njeri do ta përjetojë atë moment të vështirë. Ai na mëson të përgatitemi për atë ditë duke bërë vepra të mira dhe duke u penduar për mëkatet, sepse askush nuk e di se kur do t'i vijë ai çast. Gjithashtu, na bën të kuptojmë se jeta e kësaj bote është e kufizuar dhe se pas saj vjen jeta e përjetshme, ku secili do të shpërblehet sipas veprave të tij. Prandaj, le të jemi prej atyre që Allahu i mëshiron dhe i shpëton nga vështirësitë e atij momenti të rëndë.