Suurah Al-Qiyaamah — Aayad 29

Macnada Erayada:

• وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ: waxaa loola jeedaa isku soo ururidda iyo isku xirnaanta lugta, ama macnaha kale waa isku kulanka dhibkii iyo cidhiidhiga.

Tafsiirka Aayadda:

Marka qofka dhimanayo uu gaadho xaaladda ugu daran, oo ruuxiisu kor u soo baxo laabtiisa, waxaa isugu yimaada cidhiidhiga aduunka iyo cidhiidhiga aakhiro. Sidaa darteed aayadda waxay sheegeysaa in lugta (ama labada lugood) isku laabanto oo isku xiranto, taasoo astaan u ah cidhiidhiga iyo dhibka weyn ee qofka geerida la kulmo. Waxaa kaloo la sheegay in macnuhu yahay isku kulanka labada dhib: dhibka dambe ee aduunka iyo dhibka hore ee aakhiro, marka qofka dhimanayo uu arko malaa'igta geerida oo u timid, oo uu yaqiinsado inuu ka tagayo aduunka. Xaaladdaas waxaa isugu yimaada cidhiidhi ka sugan cidhiidhi, ilaa uu qofku ku gaadho meel uu u kala baxo: Janno ama Naar.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Aayaddani waxay nagula talinaysaa inaan diyaar u ahaano geerida, oo aynaan ku mashquulin aduunka si aan u hilmaanno aakhiro.
2. Waxay na baraysaa in dhibka geerida uu yahay mid weyn oo aan laga baxsan karin, sidaa darteed waa inaan raadsanaa naxariista Ilaahay oo kaliya, kaasoo naga fududeyn kara cidhiidhigaas.
3. Waxay nagala hambabaynaysaa in qofka mu'inka ahi uu ku xasilo in Ilaahay uu la jiro, isagoo u diyaar garooba kulanka Rabbigi isagoo toobad keenay oo camal fiican sameeyay, si uu ugu gudbo cidhiidhiga aakhiro oo uu galo Jannada.
4. Aayaddu waxay ku boorrinaysaa in aan xusuusanno geerida oo aan u naxariisanno kuwa dhimanaya, anagoo u duceynayna, maxaa yeelay geeridu waa xaq, qof kastaa wuxuu dhadhamin doonaa.