Surat Al-Qiyamah — Ayat 28

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَظَنَّ (wa ẓanna): ing kene tegesé ora mung "nyana" utawa "ngira", nanging yakin tenan (percaya banget) sawisé weruh tandha-tandha pati.
• الْفِرَاقُ (al-firāq): pisah, yaiku pisah saka donya lan sakèhing isiné.

1. Tafsiré ayat:

Nalika nyawa wis tekan panggonan kang dhuwur ing dhadha, lan wong-wong kang ana ing sakiwa-tengené padha takon-tinakon sapa kang bisa nambani lan nulungi, ing wektu iku wong kang lagi sakaratul maut yakin tenan yèn apa kang lagi dialami iki ora liya yaiku pisah saka donya. Dheweke wis weruh malaikat pati teka, lan ngerti yèn urip ing donya wis entek, sarta bakal ketemu karo urip ing akherat. Kabeh iku dadi tandha yèn lelaku manungsa ing donya wis rampung, lan sabanjuré kabeh bakal bali marang Allah, arep mlebu swarga utawa neraka miturut lakuné ing donya.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké marang kita yèn pati iku mesthi teka, ora ana kang bisa ngindari.
• Nalika sakaratul maut, ora ana kang bisa nulungi kajaba amal becik kang wis dilakoni ing donya.
• Kita diajak supaya tansah eling marang akherat lan ora kebacut tresna marang donya, amarga donya iki mung sadhéla lan bakal ditinggal.
• Islam ngandhani yèn urip iki ana kelanjutané, mula saben tumindak kudu dipikir akibaté ing akherat.
• Kanthi mangerteni bab iki, ati dadi luwih tentrem lan semangat nindakake kabecikan, amarga ngerti yèn kabeh bakal ketemu ganjarané ing ngarsané Allah.