சூரா அல்-கியாமா — வசனம் 29

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• وَالْتَفَّتْ – சுற்றிக் கொண்டது, பிணைந்து கொண்டது, ஒன்றோடு ஒன்று சேர்ந்து கொண்டது.
• السَّاقُ بِالسَّاقِ – (இங்கே) கெண்டைக்கால் (ஷின்) ஒன்றோடு மற்றொன்று சேர்ந்து கொண்டது. மேலும், ‘சாகு’ (தொடை) என்ற சொல் கடினமான சூழ்நிலையைக் குறிக்கும் ஓர் உருவகமாகவும் பயன்படுகிறது.

விளக்கம்:

மரணத்தின் வேதனை உச்சத்தை அடையும் போது, மரணப்படுக்கையில் இருப்பவரின் இரு கெண்டைக்கால்களும் (தொடைகளும்) ஒன்றோடு ஒன்று பிணைந்து கொள்கின்றன. உயிர் தொண்டைக்குழியை அடைந்து, மரணத்தின் கடுமையான வேதனை அவரைச் சூழ்ந்து கொள்கிறது. அந்த நேரத்தில், இவ்வுலகின் கடைசி நொடியின் கடினமான சூழ்நிலையும், மறுமையின் முதல் தருணத்தின் கடினமான சூழ்நிலையும் ஒன்றோடு ஒன்று சந்திக்கின்றன. இவ்வுலகின் பிரிவின் துயரமும், மறுமையின் தொடக்கத்தின் பயமும் அவரை ஒரே நேரத்தில் சூழ்ந்து கொள்கின்றன. அந்த நிலையில் அவரால் எதுவும் செய்ய முடியாமல், முழு சக்தியும் செயலிழந்து விடுகிறது. இது மரணத்தின் மிகக் கடுமையான தருணத்தை விவரிக்கிறது.

பயன்கள்:

• மரணம் என்பது இவ்வுலகின் இன்பங்களுக்கும், இறுதி முடிவுக்கும் இடையிலான ஒரு தீர்க்கமான எல்லைக்கோடு என்பதை உணர்த்துகிறது. இந்த உணர்வு மனிதனை இவ்வுலக வாழ்க்கையில் அளவோடு நடந்து கொள்ளவும், இறைவனின் கட்டளைகளைப் பேணவும் தூண்டுகிறது.
• மரணத்தின் வேதனை மிகக் கடுமையானது என்பதை அறிந்து கொள்வதன் மூலம், அந்த நேரத்திற்காக நாம் இப்போதே தயாராக வேண்டும் என்பதை உணர முடிகிறது. நல்ல செயல்கள் செய்வதன் மூலம் அந்த கடினமான தருணத்தை இலகுவாக்க முடியும்.
• இவ்வுலகின் துன்பங்கள் அனைத்தும் தற்காலிகமானவை; மரணத்தின் போது ஏற்படும் துன்பமோ மிகப் பெரியது. எனவே, இவ்வுலகின் சிறு துன்பங்களுக்காக நாம் கலங்காமல், மறுமையின் பெரும் நிலைக்காக நம்மை தயார்படுத்த வேண்டும்.
• இறைவனின் கருணை இல்லாமல் எவராலும் மரணத்தின் கடினமான தருணத்தை எளிதாக கடக்க முடியாது என்பதால், இறைவனின் கருணையை நாடுவதும், அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கேட்பதும் அவசியம் என்பதை இந்த வசனம் நினைவூட்டுகிறது.