Qiyamət surəsi — Ayə 29

Sözün izahı:

• وَالْتَفَّتِ — “dolaşdı, bir-birinə keçdi, qarışdı”.
• السَّاقُ — “qıç, baldır”. Burada məcazi mənada “şiddət, çətinlik, ağır vəziyyət” kimi də başa düşülür.
• بِالسَّاقِ — “digər qıçla, digər şiddətlə”.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə insanın dünyadan ayrılıb axirətə keçdiyi o ağır anda baş verənləri təsvir edir. Ölüm yaxınlaşdıqda insanın qıçları bir-birinə dolaşır, hərəkət etmək gücü qalmır; bədən tamamilə aciz qalır. Bəzi alimlər bunu belə izah ediblər ki, bu, dünya həyatının son şiddətinin axirətin ilk şiddəti ilə birləşməsidir — sanki iki ağırlıq, iki çətinlik bir-birinə qarışır və insan onların arasında qalır. Kəfənə bürünən anda iki qıçın bir-birinə dolaşması da bu mənaya işarə edir. Beləliklə, ayə həm cismani zəifliyi, həm də mənəvi keçidin ağırlığını göstərir: dünyanın sonu və axirətin başlanğıcı bir nöqtədə birləşir, insan artıq heç nəyə güc yetirə bilmir, yalnız Allahın rəhmətinə ehtiyac duyur.

Ey insan! Bu ayə sənə xatırladır ki, bu dünya keçicidir və hər kəs bu anda tək qalacaq. Amma qorxma — Allahın rəhməti genişdir. Ömrünü Onun yolunda keçir, qəlbini Qur’anla nurlandır, çünki o an gələndə sənə yalnız imanın və yaxşı əməllərin kömək edəcək. Allahın kəlamı sənə yol göstərir; onu sev, oxu və anla. Uca Allah hamımızı o ağır anda rəhməti ilə qorusun və Cənnəti ilə müjdələsin.