سورت قیامت — آیت 7

د کلمو معناګانې:

• بَرِقَ: د «بَرِقَ البصر» معنا داده چې سترګې د وېرې او حیرانتیا له امله پرېوځي، بې هوښه شي، یا د مرګ پر مهال خلاصې پاتې شي او پټې نشي. ځینو مفسرینو ویلي چې دا د سترګو د رڼا د ورکېدو معنا لري.

د آیت تفسیر:

کله چې د قیامت ورځ راشي او سترګې د هغو سترو او وحشتناکو پېښو له لیدو سخت حیرانې او پرېشانې شي، او د وېرې له امله یې رڼا ورکه شي، نو د انسان سترګې داسې پرېوځي چې نه شي کولای ځان کنټرول کړي. دا هغه وخت دی چې د انسان سترګې د مرګ پر مهال یا د قیامت د هولونو پر مهال خلاصې پاتې کیږي او نه پټیږي، ځکه چې هغه څه ویني چې مخکې یې تکذیب کاوه. په دې وخت کې د لمر او سپوږمۍ رڼا له منځه ځي او دواړه سره یوځای کیږي، نو د دواړو رڼا ورکه شي. بیا انسان په دې حال کې وايي: «چېرته د تېښتې ځای شته؟» خو هېڅ د تېښتې ځای نه وي.

فايدې او عبرتونه:

1. د قیامت ورځ دومره ستره او وحشتناکه ده چې د انسان سترګې به د هغو هولونو له لیدو حیرانې او پرېشانې شي، نو باید انسان په دې ورځ ایمان راوړي او د هغې لپاره چمتوالی ونیسي.
2. دا آیت موږ ته یادونه کوي چې د قیامت هولونه به دومره سخت وي چې حتی د لمر او سپوږمۍ رڼا به ورکه شي، نو دا نړۍ او د هغې ښکلاګانې هېڅ ارزښت نه لري.
3. انسان باید په دې باور ولري چې له قیامت څخه هېڅ تېښته نشته، نو باید په خپل ژوند کې د نیکو اعمالو له لارې د هغې ورځې لپاره چمتوالی ونیسي.
4. دا آیت د هغو کسانو لپاره یو خبرداری دی چې د قیامت ورځ تکذیب کوي، چې په هغه ورځ به یې سترګې د حقیقت له لیدو حیرانې شي، خو بیا به ګټه نه لري.