சூரா அல்-கியாமா — வசனம் 7

சொற்பொருள்:

• பரிகல் பஃஸர் (بَرِقَ الْبَصَرُ): கண் பார்வை திகைத்து நிலைகுலைந்து விழிப்பது; அல்லது இறக்கும் தருவாயில் கண்கள் விரிந்து உருண்டு, இமைக்காமல் பார்ப்பது. இது பயங்கரத்தின் உச்சக்கட்டத்தைக் குறிக்கும்.

விளக்கம்:

இறுதி நாளின் கோர தரிசனங்கள் தொடங்கும் போது, மனிதனின் பார்வை திகைத்துப் போய் விழித்துவிடும். அந்த நேரத்தில் கண்கள் பயத்தால் விரிந்து, இமைக்க முடியாமல் உறைந்து போய்விடும். மரணத்தின் போதோ அல்லது மறுமையின் அச்சுறுத்தல்களைக் காணும் போதோ, மனிதன் கண்டு கொள்ளும் பயங்கரமான காட்சிகளால் அவனது பார்வை செயலிழந்து விடும். இது ஒரு நிலையில் இறக்கும் தருவாயில் நிகழும் நிலையையும், மறுமையின் கோர தரிசனங்கள் தொடங்கும் வேளையில் நிகழும் நிலையையும் குறிக்கும். அப்போது கண்கள் பார்ப்பதை நிறுத்தி, வெறித்துப் பார்த்தபடி இருக்கும்; பயத்தின் மிகுதியால் இமைக்கவும் முடியாது.

பயன்கள்:

• இறுதி நாளின் பயங்கரங்கள் மிகக் கடுமையானவை; அதை எதிர்கொள்ளும் மனிதனின் நிலை மிகவும் பரிதாபமானது. எனவே, அந்த நாளுக்காக நாம் இப்போதே தயாராக வேண்டும்.
• மரணம் ஒரு சாதாரண நிகழ்வல்ல; அது ஒரு பெரிய பயணத்தின் தொடக்கம். அதற்கு நாம் நல்ல அமல்களால் தயாராக வேண்டும்.
• இந்த வசனம் மனிதனை அச்சமூட்டி, இறைவனின் கட்டளைகளுக்கு கீழ்ப்படிந்து, தீய செயல்களை விட்டு விலகுமாறு அழைக்கிறது. அல்லாஹ்வின் கருணையும் மன்னிப்பும் பெறுவதற்கான வழியைத் தேடுமாறு தூண்டுகிறது.