Surja El-Insan — Ajet 6

Kuptimet e fjalëve:

• Ajnën: Burim uji.
• Jeshrebû bihâ: Pinë prej tij (prej atij burimi).
• Ibâdull-llah: Robërit e sinqertë të Allahut.
• JufeXhxhirûnehâ tefxhîrën: E rrjedhin dhe e drejtojnë atë (ujin) kudo që të duan, në shtëpitë dhe vendbanimet e tyre, me lehtësi të plotë.

Tefsiri i Ajetit:

Kjo gotë (vera) e përzier me kafur, për të cilën u fol në ajetin paraprak, është një burim uji nga i cili pinë robërit e devotshëm të Allahut. Ata e kanë atë burim nën kontrollin e tyre të plotë – e rrjedhin dhe e drejtojnë ujin e tij kudo që dëshirojnë, nëpër shtëpitë dhe kopshtet e tyre, duke e nxjerrë me lehtësi të madhe dhe pa mundim. Ky burim është i bollshëm dhe nuk shterret kurrë, dhe robërit e Allahut pinë prej tij e kënaqen me shijen e tij të mrekullueshme. Kjo është shpërblimi i tyre për veprat e mira që bënë në dynja: ata i përmbushën zotimet e tyre ndaj Allahut, i frikësoheshin ditës së Kiametit me dënimin e saj të rëndë, ushqenin të varfrit, jetimët dhe të robëruarit, duke e bërë këtë vetëm për hir të Allahut, pa pritur as falënderim e as shpërblim prej njerëzve.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu i Madhërishëm i shpërblen robërit e Tij besnikë me begati që nuk mund t’i imagjinojë mendja, siç është ky burim i mrekullueshëm në Xhennet.
2. Në Xhennet robërit e Allahut kanë liri të plotë dhe kontroll mbi begatitë e tij – ata i drejtojnë ato kudo që dëshirojnë, gjë që tregon nderimin e tyre të lartë.
3. Veprat e mira në dynja – si përmbushja e zotimeve, frika nga Allahu dhe ndihma ndaj nevojtarëve – janë shkaku për të arritur këto shpërblime të mëdha.
4. Sinqeriteti në vepra (të bësh mirë vetëm për hir të Allahut, pa pritur lavdërim nga njerëzit) është çelësi i kënaqësisë së Allahut dhe i dhuratave të Tij të mëdha.