Surja El-Insan — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• يُوفُونَ بِالنَّذْرِ: E përmbushin premtimin (nazrin) që ia kanë dhënë vetes për t'u bindur Allahut.
• يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا: Ditën (e Kiametit), e keqja e së cilës është përhapur e përfshirë gjithçka, siç përhapet zjarri në tokë.

Tefsiri i Ajetit:

Këta janë robërit e devotshëm të Allahut, të cilët e meritojnë atë shpërblim të madh në Xhennet. Ata, gjatë jetës së tyre në dynja, i përmbushnin premtimet dhe zotimet që kishin bërë për t'iu bindur Allahut, duke mos i shkelur ato, qoftë edhe kur kjo ishte e vështirë. Ata gjithashtu e kishin frikë Ditën e Kiametit, e keqja e së cilës përhapet kudo dhe i mbulon të gjithë krijesat, përveç atyre që Allahu i mëshiron. Kjo frikë i bënte ata të largoheshin nga mëkatet dhe të nxitonin drejt veprave të mira. Ata nuk e bënin mirësinë për sy e faqe, por vetëm për hir të Allahut, duke shpresuar në mëshirën e Tij dhe duke u frikësuar nga dënimi i Tij.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Virtyti i lartë i përmbushjes së premtimit dhe zotimit (nazrit) ndaj Allahut, sepse kjo tregon sinqeritetin dhe forcën e besimit.
2. Frikësimi nga Dita e Kiametit dhe nga përhapja e së keqes së saj është shtysë e fuqishme për t'u angazhuar në adhurim dhe për t'u larguar nga gjynahet.
3. Besimtari i vërtetë e bën mirësinë dhe adhurimin vetëm për hir të Allahut, duke mos pritur asnjë shpërblim apo falënderim nga njerëzit.
4. Kjo na mëson se durimi në bindje dhe largimi nga të ndaluarat, i shoqëruar me frikë-respekt ndaj Allahut, është rruga që të çon në lumturinë e përjetshme.
5. Islami i njeh vlerën e përpjekjes personale dhe të zotimit vullnetar për të mirë, duke e ngritur atë në gradën e adhurimit, gjë që e bën besimtarin të ndjejë kënaqësi shpirtërore dhe afrim me Krijuesin.