Surat Al-Mursalat — Ayat 11

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أُقِّتَتْ (uqqitat): asale saka tembung "وَقْت" (wektu). Tegese: wis ditemtokake wektune, utawa diklumpukake ing wektu kang wis ditemtokake. Ing kene tegese para Rasul wis ditemtokake wektu tartamtu kanggo menehi paseksi (kesaksian) lan kanggo ngadili antarane dheweke lan umate.
• الرُّسُلُ (ar-rusul): para utusan, yaiku para nabi lan rasul kang diutus dening Allah marang manungsa.

2) Katrangan (tafsir) ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake salah sijine kedadeyan kang bakal kelakon ing dina kiamat. Nalika iku, para rasul kang wis diutus dening Allah marang umat-umate ing donya bakal diklumpukake lan ditemtokake wektune dening Allah. Wektu iku wis ditemtokake kanggo dheweke menehi paseksi marang umat-umate: apa umate padha nuruti utawane padha mbangkang marang seruane. Para rasul bakal dadi saksi, lan ing wektu iku ora ana siji-sijia kang bisa ngapusi utawa ndhelikake apa-apa.

Ayat iki minangka bagean saka rangkaian ayat-ayat sadurunge kang nyritakake kedadeyan-kedadeyan nggegirisi ing dina kiamat: lintang-lintang padha sirna cahyane, langit padha pecah, gunung-gunung padha mabur lan buyar dadi bledug kang kasebar dening angin. Sawise kabeh mau, banjur para rasul padha diklumpukake lan ditemtokake wektune. Iki nuduhake yen dina kiamat iku dina kang gedhe banget lan nggegirisi, lan ing dina iku bakal ana keputusan kang adil saka Allah antarane para rasul lan umate.

Banjur ing ayat sabanjure, ana pitakon kanggo nggugah rasa wedi lan nggatekake: "Kanggo dina apa kang gedhe iki para rasul padha ditundha?" Jawabane: kanggo dina keputusan lan pamisahan antarane kabeh makhluk. Dina iku pancen dina kang abot lan nggegirisi, lan cilaka gedhe tumrap wong-wong kang padha ngapusi lan mbangkang marang dina kang wis dijanjekake iki.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen dina kiamat iku nyata lan mesthi bakal kelakon. Kabeh kedadeyan kang nggegirisi iku tandha yen urip ing donya iki mung sementara, lan ana dina kang bakal kita tanggung jawabake kabeh tumindak kita.
• Para rasul iku dadi saksi kanggo umate. Iki nuduhake yen saben umat wis diwenehi pituduh lan peringatan liwat rasule. Mula, ora ana alesan kanggo mbangkang marang kebeneran, amarga saben uwong wis tau diwenehi kabar.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi lan khusyuk marang dina kiamat, nanging uga nuwuhake pangarep-arep yen Allah iku Maha Adil. Dheweke bakal menehi keputusan kanthi adil, ora ana siji-sijia kang dizalimi.
• Kanggo wong-wong kang padha percaya lan nuruti seruane para rasul, ayat iki dadi panglipur lan pangarep-arep: dheweke bakal slamet lan entuk ganjaran kang becik saka Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah eling marang akhirat, lan nggunakake wektu ing donya iki kanggo tumindak becik, amarga kabeh bakal kita tanggung jawabake ing ngarsane Allah.