Surat Al-Mursalat — Ayat 12

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أُجِّلَتْ (ujjilat): dilereni, ditundha, utawa ditemtokake wektune.
• لِأَيِّ يَوْمٍ (li'ayyi yawmin): kanggo dina sing endi.

1. Tafsir ayat:

Nalika kabeh kedadeyan gedhe wis kelakon, yaiku lintang-lintang padha sirna cahyane, langit padha pecah, gunung-gunung padha mabur lan buyar dadi bledug sing katerak angin, lan para rasul wis ditemtokake wektune kanggo menehi paseksi marang umate, banjur ana pitakon: "Kanggo dina sing endi para rasul mau padha ditundha lan diklumpukake?"

Para rasul mau ditundha kanggo dina kang gedhe banget, yaiku dina keputusan lan pamisahan antarane makhluk kabeh. Ing dina iku para rasul padha dadi saksi marang umate, sapa sing padha percaya lan sapa sing padha maido. Pitakon iki ndadekake manungsa gumun lan wedi marang gedhene dina kasebut. Dina iku dina sing kebak kaelokan lan nggegirisi, dina sing wis dijanjekake dening Allah. Cilaka gedhe banget tumrap wong-wong sing padha maido marang dina iku.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen saben perkara ing donya iki ana wektune lan pungkasane, kalebu urip kita. Mula ayo padha nyiapake awake dhewe kanthi nindakake amal becik.
• Para rasul wae padha ngenteni dina keputusan, apa maneh kita minangka umate. Iki nuduhake yen dina kiamat iku mesthi kelakon lan ora ana sing bisa ngindhari.
• Pitakon "kanggo dina sing endi" ngajak kita mikir lan muhasabah, supaya ora lalai lan ora nglirwakake tanggung jawab agama.
• Kanthi ngerti gedhene dina kasebut, kita dadi luwih semangat ngibadah lan cedhak marang Allah, amarga mung amal saleh sing bisa nulungi kita ing dina iku.
• Islam mulangake babagan dina akhirat kanthi jelas, supaya manungsa ora mung mikir urip ing donya wae, nanging uga mikir urip sing langgeng sawise mati. Iki nuduhake yen Islam iku agama sing sampurna lan nuntun manungsa marang kabagjan sejati.