Surat Al-Mursalat — Ayat 36

Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَلَا يُؤْذَنُ (wa lā yu'żanu): lan ora diidini, ora diparengake.
• لَهُمْ (lahum): kanggo wong-wong mau, yaiku wong-wong kafir kang maido.
• فَيَعْتَذِرُونَ (fa ya'tażirūn): banjur padha ngaturake alesan utawa udhur.

Tafsir Ayat:

Ing dina kiyamat, wong-wong kang maido marang al-Qur'an lan dina akhir ora diparengake ngomong lan ora diidini ngaturake alesan utawa udhur marang Allah. Ora ana panyuwunan ngapura kang ditampa, ora ana alesan kang bisa nylametake dheweke saka siksa. Sabab ing donya dheweke wis diparingi wektu lan kesempatan kanggo iman lan taubat, nanging dheweke tetep mbangkang lan maido. Mula ing dina iku ora ana gunane ngaturake alesan apa-apa, amarga kabeh alesan wis ketok ora ana dhasare lan ora bisa ditampa.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

1. Dina kiyamat iku dina kang mesthi kelakon, mula kita kudu nyiapake dhewe saka saiki kanthi iman lan amal saleh.
2. Ing donya iki isih ana wektu kanggo taubat lan njaluk ngapura marang Allah, mula aja nundha-nundha.
3. Wong kang maido marang bebener bakal ora bisa ngaturake alesan ing ngarsane Allah, mula kita kudu tansah ngupaya ngelmu lan iman.
4. Iman marang dina kiyamat iku dadi panyurung kanggo nindakake kabecikan lan ngedohi panggawene ala.
5. Al-Qur'an iku pituduh kanggo wong kang gelem mikir lan manut, mula aja dadi wong kang maido.