Аль-Мурсалят сүресі — Аят 36

1. Сөздердің мағынасы:

• وَلَا يُؤْذَنُ — рұқсат берілмейді, ерік берілмейді.
• لَهُمْ — оларға.
• فَيَعْتَذِرُونَ — сонда олар сылтау айтып, ақталуға тырысады.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл — қиямет күні. Сол күні пайғамбарларды өтірікке шығарған күпірлер өздеріне пайда беретін сөз сөйлей алмайды. Оларға Раббысының алдында күпірліктері мен жасаған жаман істері үшін ақталуға, сылтау айтуға рұқсат берілмейді. Себебі олардың айтатын ешбір сылтауы жоқ, келтіретін ешбір дәлелі жоқ. Олар үнсіз қалады, тіпті кешірім сұрауға да мүмкіндік таба алмайды. Бұл — олардың дүниедегі таңдауының салдары: оларға ақиқат жеткізілді, бірақ олар оны қабылдамады, енді есеп беру сәтінде ақталу есігі оларға жабылады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Бұл аят адамды ойландырады: дүниеде тәубе етіп, кешірім сұрауға мүмкіндік бар кезде оны пайдалану керек, өйткені ақыретте мұндай мүмкіндік болмайды.
• Алла Тағала әділ: Ол ешкімге зұлымдық қылмайды, әркімге өз ісіне қарай жауап береді. Бұл — мүміннің жүрегіне тыныштық беретін әділеттілік.
• Ақиқатты біле тұра одан бас тарту — ауыр жауапкершілік. Сондықтан адам өзіне жеткен ілімді қабылдап, онымен амал етуге ұмтылуы керек.
• Құран адамды дүниеде саналы өмір сүруге, жауапкершілікті сезінуге шақырады. Бұл — мүмін үшін үлкен мәртебе: ол әр ісін Алланың алдында есеп беретінін біліп өмір сүреді.
• Аят мұсылманды Алланың мейіріміне үміттенуге және бір мезгілде Оның әділдігінен қорқуға тәрбиелейді. Бұл екі сезім тепе-теңдікте болғанда, адам тура жолда тұрақты болады.