Surat Al-Mursalat — Ayat 37

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَيْلٌ (Wailun): Tembung iki ateges cilaka, rusak, utawa siksa sing abot banget. Ing basa Jawa bisa ditegesi "cilaka" utawa "bilai".
• يَوْمَئِذٍ (Yauma'idhin): Tegese "ing dina iku", yaiku dina kiamat.
• لِّلْمُكَذِّبِينَ (Lil-mukadzdzibin): Tegese "kanggo wong-wong sing padha ngapusi utawa nglirwakake bebener".

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakake yen ing dina kiamat bakal ana bilai lan siksa sing abot banget kanggo wong-wong sing padha ngapusi utawa ora ngakoni anane dina kiamat lan kabeh sing ana ing jerone. Wong-wong iki padha nglirwakake kabar-kabar sing wis diandharake dening para nabi lan rasul, kalebu babagan tangine wong mati, hisab, lan pembalasan. Dheweke padha nganggep remeh lan ora percaya marang dina iku, mula ing dina kiamat dheweke bakal nampa azab lan kerugian sing gedhe banget. Ayat iki minangka ancaman lan peringatan sing tegas marang sapa wae sing padha ngapusi bebener.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita supaya tansah percaya lan ngakoni anane dina kiamat minangka dina pembalasan.
• Kita kudu nggatekake lan ora nglirwakake kabar-kabar sing wis diandharake dening Allah lan rasul-Nya.
• Islam mulangake supaya kita tansah waspada lan ora ngapusi bebener, amarga saben tumindak bakal ana pertanggungjawabane.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat kanggo nindakake kabecikan lan ngedohi tumindak ala, supaya ora kalebu golongane wong-wong sing padha ngapusi lan nampa bilai ing dina kiamat.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama sing jelas lan tegas, mulangake babagan tanggung jawab lan pembalasan, saengga bisa nggawe ati kita luwih tenang lan yakin marang kebenaran Al-Qur'an.