Ан-Назиат сүрөсү — Аят 14

1. Сөздөрдүн мааниси:

• فَإِذَا: ошондо, ошол замат.
• هُم: алар (бүт жаралгандар).
• بِالسَّاهِرَةِ: жердин бети, үстү. Бул сөз "سهر" тамырынан алынган болуп, "ойгонуу, сергек болуу" дегенди билдирет. Жердин үстү "саахира" деп аталат, анткени тирүүлөр ошол жерде ойгоо, сергек болушат.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Кыямат күнү сур (керней) бир гана жолу тартылат. Ошол замат кабырларда жаткан өлүктөр тирилип, жердин бетине чыгышат. Алар мурун топурактын астында өлүк болушкан, эми болсо жердин үстүндө тирүү болуп, эсеп-кысап үчүн Аллахтын алдында турушат. Бул окуя абдан тез жана жеңил болот — бир гана үн чыкканда эле баары тирилет.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах Тааланын кудурети чексиз экенин билдирет: Өлүктөрдү тирилтүү Ага оңой, бир гана буйрук жетиштүү.
• Кыямат күнүнө жана кайра тирилүүгө ишенүү ар бир адамды жакшылык кылууга, күнөөлөрдөн алыс болууга түрткү берет.
• Бул аят бизге өлгөндөн кийин жаңы жашоо бар экенин эскертип, дүйнө жашоосу убактылуу экенин түшүндүрөт.
• Аллахтын убадасы чын, Анын айткандары сөзсүз аткарылат деген ишенимди бекемдейт.
• Ар бир адам өзүнүн жакшы-жаман иштери үчүн жооп берерин унутпай, дайыма жакшылыкка умтулушу керек.