Suurah An-Naazi'aat — Aayad 14

Macnada Erayada:

• بِالسَّاهِرَةِ: waxaa loola jeedaa dhulka bannaan ee siman, kana baxa korkiisa, ka dib markii ay ku dhanaan jireen gudihiisa.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ku xiran tahay tan ka horreysa, oo ah "Fa innamaa hiya zajratunw waahidah" (waxay tahay hal qaylo oo keliya). Marka la qayliyo ama la afuufo Suurka si weyn oo keliya, waxaa soo baxa dadkii oo dhan iyagoo nool oo ku yaalla dhulka korkiisa, ka dib markay ku dhintay gudihiisa. Tani waa soo nooleyntii ka dib geerida, waxayna ku dhacdaa si degdeg ah oo aan wax dhib ah lahayn, sida uu Eebe yiri: "Waxayse tahay hal qaylo oo keliya, markaasay soo baxaan iyagoo nool" (Qaaf: 19-20). Dhulka la yiraahdo "Saahirah" waa dhulka bannaan ee cad, oo aan lahayn wax dhir ah ama dhismo, kaas oo ay ku kulmi doonaan khalqiga oo dhan Maalinta Qiyaamaha.

Faa'iidooyin laga qaato:

1. Awoodda Eebe ee aan xadka lahayn: Aayaddan waxay na tusinaysaa in soo nooleyntu ay u fudud tahay Eebe, sida uu u abuuray khalqiga markii ugu horreysay. Tani waxay ku xoojisaa iimaanka in Qiyaamuhu haqiiqo yahay.
2. Dhiirigelin fiican oo lagu camal falo: Marka aan ogaanno in soo nooleyntu ay tahay mid degdeg ah oo sugnaatay, waxay noo tahay digniin iyo dhiirigelin inaan u diyaar garoobno Maalintaas, isla markaana aan ku camal fanno wixii Eebe ka raalli ah.
3. Kulanka dadka oo dhan: Aayaddan waxay xaqiijinaysaa in dadkii hore iyo kuwii dambeba ay isku kulmi doonaan hal meel oo ah dhulka Saahira, taas oo muujinaysa caddaaladda Eebe ee uu ku xukmin doono khalqigiisa oo dhan.
4. Nolosha dambe waa xaq: Soo nooleynta ka dib geerida waxay caddaynaysaa in nolosha aduunyo ahi aynu ku dhammaanayn, balse waxaa jira nolol kale oo weligeed ah, taas oo ka dhigaysa nolosha adduunyo mid u diyaar garoobid ah.