Ан-Назиат сүрәсе — Аять 34

Сүзләрнең мәгънәләре:

• الطَّامَّةُ — бәла, афәт, һәлакәт китерүче вакыйга. Бу сүз «тама» (каплау, басу) тамырыннан алынган, чөнки ул вакыйга һәр нәрсәне үз эченә ала, басып кала.
• الْكُبْرَى — бөек, зур, иң олысы.

Аять тәфсире:

Әйе, әгәр дә иң бөек, иң зур афәт — кыямәт килсә, ул икенче сур (керәй) тавышы белән булачак. Бу вакыйга шулкадәр куркыныч һәм дәһшәтле ки, ул үзеннән алдагы барлык бәла-казаларны да каплап, алардан да өстен булып тора. Ул көнне һәркем үзенең гамәлләрен күрер, яхшылыкны да, яманлыкны да исеңә төшерер, һәм җәһәннәм утлары күз алдына китерелер. Бу — кешелек өчен иң зур куркыныч вакыйга, аннан соң инде һәркемнең язмышы хәл ителәчәк.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көне чынбарлык икәнен һәм ул һичшиксез киләчәген искә төшерә, бу безнең гамәлләребезгә җаваплы булырга өнди.
• Бу аять мөэминнәрне дөньядагы вакытлыча нәрсәләргә иярмәскә, ә мәңгелек тормышка әзерләнергә өнди.
• Ул көннең дәһшәтеннән куркып, кешеләрне тәүбә итәргә, изге гамәлләр кылырга һәм Аллаһыга якынаерга дәртләндерә.
• Бу аять безгә Аллаһының кодрәтен һәм аның хөкеменең гаделлеген искә төшерә, шуңа күрә без һәрвакыт аның рәхмәтенә өметләнеп, аның ґәзабыннан сакланырга тиешбез.