Surja En-Nazi'at — Ajet 34

Kuptimi i fjalëve:

• Et-Tâmmah: Do të thotë fatkeqësia e madhe, belaja që i mbulon të gjitha gjërat me tmerrin e saj. Quhet kështu sepse ajo i kaplon dhe i mbulon të gjitha llogaritë dhe ngjarjet.
• El-Kubrâ: E madhja, më e madhja nga të gjitha fatkeqësitë.

Tefsiri i Ajetit:

Kur të vijë fatkeqësia më e madhe, e cila është Dita e Kiametit dhe britma e dytë (Suri), ajo do t'i kaplojë të gjitha krijesat me tmerrin dhe frikën e saj. Kjo është dita që nuk ka ditë më të madhe dhe më të rëndë se ajo, sepse ajo i mbulon të gjitha fatkeqësitë e tjera me madhështinë dhe ashpërsinë e saj. Në atë moment, çdo njeri do të përballet me veprat e tij, të mira dhe të këqija, dhe do t'i kujtojë ato një e nga një, duke i parë me sytë e tij. Xhehenemi do të sillet afër dhe do të shihet qartë nga të gjithë ata që kanë sy për të parë.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ky ajet na kujton se Dita e Kiametit është realitet i padiskutueshëm dhe se ajo do të vijë patjetër, prandaj duhet të përgatitemi për të me vepra të mira.
• Na mëson se çdo njeri do të përballet me veprat e tij në atë ditë, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm për atë që bëjmë në këtë jetë.
• Na nxit që të mos i kushtojmë rëndësi vetëm kënaqësive të kësaj bote, por të mendojmë për ditën që do të vijë, e cila është më e madhe dhe më e rëndësishme se çdo gjë tjetër.
• Ajeti na bën të ditur se frika dhe tmerri i asaj dite janë të mëdha, prandaj duhet t'i drejtohemi Allahut me pendim dhe lutje që të na shpëtojë nga ajo ditë e vështirë.