Ан-Назиат сүрөсү — Аят 39

1. Сөздөрдүн мааниси:

• الْجَحِيمِ — тозок, катуу ысык от.
• الْمَأْوَىٰ — барып турак ала турган жай, баш калкалоочу орун.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Ал эми ким Аллахтын буйругун аткарбай, баш ийбей, дүйнө жашоосун акыреттен артык көрүп, ага ырахаттанып жашаган болсо, анда анын барар жери, турак ала турган жайы — тозок. Ал тозок ага баш калкалап, ичине кирип кала турган орун болот. Бул аяттан мурунку аятта айтылгандай, ким Раббисинин алдында туруудан коркуп, өзүнүн напасын (каалоосун) жаман иштерден тыюп, ага эркиндик бербеген адам үчүн бейиш бар. Ал эми ким дүйнөнүн өткөөл жашоосун акыреттен артык көрүп, өз каалоосун ээрчип, Аллахка баш ийбей жашаса, анын акыбети тозок болот. Тозок — анын барып турак ала турган, эч качан чыга албай кала турган жайы.

1. Алынуучу пайдалар:

• Бул аят адамга дүйнө жашоосунун убактылуу экенин, ал эми акыреттин түбөлүк экенин эскертет. Ошондуктан дүйнөнүн өткөөл ырахаттары үчүн акыретти курмандыкка чалуу акылсыздык экенин түшүндүрөт.
• Аллахтын буйруктарын аткарып, тыйгандарынан тыйылуу аркылуу адам тозоктон кутулуп, бейишке жетүүгө умтулат. Бул аят адамды жакшылыкка үндөп, жамандыктан кайтарат.
• Ар бир адамдын акыбети өзүнүн тандоосуна байланыштуу экенин көрсөтөт: ким дүйнөнү артык көрсө — тозок, ким акыретти артык көрсө — бейиш. Бул адилеттиктин далили.
• Ислам дини адамды коркутуу менен гана эмес, үмүт берүү менен да тарбиялайт. Мурунку аятта бейиш убада кылынып, бул аятта тозок эскертилет. Бул адамдын эркин тандоосуна жол ачат жана жоопкерчиликти сездирет.
• Тозоктон коркуу жана бейишке умтулуу — ыймандуу адамдын жүрөгүндөгү эң күчтүү түрткү. Бул аят аркылуу адам өз жашоосун кайра карап чыгып, туура жолго түшүүгө мүмкүнчүлүк алат.