Surat An-Nazi'at — Ayat 39

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْجَحِيمَ (al-jahīm): yaiku geni neraka kang murub banget, dadi panggonan siksa kang paling gedhe panase.
• الْمَأْوَىٰ (al-ma'wā): yaiku panggonan bali, panggonan nginep, lan panggonan sing dadi tetepane.
• فَإِنَّ (fa-inna): tegese "mula satemene" utawa "mula sejatine", dadi tembung kang menehi penegasan.

2) Panjlentrehane ayat:

Ayat iki isih gegandhengan karo ayat sadurunge, yaiku bab wong kang milih urip ing donya lan nglalekake akhirat. Dadi, sapa wae kang mbalela marang dhawuhe Allah lan luwih milih kesenengan donya katimbang akhirat, mula panggonan baline yaiku neraka Jahim. Neraka iku dadi panggonan sing tetep kanggo dheweke, ora ana panggonan liya kajaba mung neraka iku mau. Tegese, neraka iku wis dadi omah lan papan panggonane kang ora bisa ditinggalake maneh.

Dadi cetha, ayat iki menehi piweling marang saben wong supaya ora mung ngudi marang donya lan nglirwakake urusan akhirat. Awit sapa kang tumindak mangkono, mula ganjarane yaiku neraka kang dadi panggonan baline.

3) Faedah utawa piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita supaya ora mung mburu kesenengan donya nganti lali marang akhirat, amarga donya iku mung sawetara lan akhirat iku langgeng.
• Kita dijak supaya tansah ngutamakake dhawuhe Allah lan ngetutake dalan kang bener, amarga kabeh tumindak kita bakal ana pitakone lan ganjarane.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang kebak piweling lan katresnan, amarga Allah wis ngandhani akibat saka tumindak ala supaya kita bisa nyingkiri lan milih dalan kang selamet.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat ngibadah lan nyedhaki Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pituduh urip kang paling becik kanggo saben wong.