ሱረቱ አል-አንፋል — አንቀጽ 36

የቃላት ፍች፡-

• «يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ» = ገንዘቦቻቸውን ያወጣሉ / ይለግሳሉ
• «لِيَصُدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ» = ከአላህ መንገድ (ከእስልምና) ለማገድ
• «حَسْرَةً» = ጸጸትና መጨነቅ / መቆላቸት
• «يُغْلَبُونَ» = ይሸነፋሉ / ይደመሰሳሉ
• «يُحْشَرُونَ» = ይሰበሰባሉ / ይጋለማሉ

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

እነዚያ በአላህ አንድነት የካዱና መልእክተኛውን ያልታዘዙ ሰዎች ገንዘቦቻቸውን የሚያወጡት ሰዎችን ከአላህ መንገድ ለማገድና ምእመናንን በአላህና በመልእክተኛው ከማመን ለመከላከል ነው። ከሐዲዎቹ ይህንን ገንዘብ በትግል ላይ ያወጣሉ፤ ነገር ግን ይህ ገንዘባቸው በመጨረሻ ለእነርሱ ጸጸትና መቆላቸት ይሆንባቸዋል። ምክንያቱም ገንዘባቸው ይጠፋል፤ የፈለጉትንም ግብ (የአላህን ብርሃን ማጥፋትና ሰዎችን ከእምነት ማገድ) አይሳካላቸውም። ከዚያም በመጨረሻ በምእመናን ላይ ይሸነፋሉ፤ በባድር ጦርነት እንደተሸነፉትም ሁሉ። እነዚያ የካዱት ሰዎች በትንሳኤ ቀን ወደ ገሀነም እሳት ተሰባስበው ይወሰዳሉ፤ በውስጧም ዘላለም ይቀመጣሉ። ከነሱ ውስጥ አንዳንዶቹ (ከተሸነፉ በኋላ) እስልምናን የተቀበሉ ቢኖሩም፣ በክህደት ላይ የሞቱት ወደ ገሀነም ይገለማሉ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የከሐዲዎች ጥረትና ገንዘብ ሁሉ በከንቱ ይጠፋል፤ አላህ የምእመናንን ትግል ይረዳል፤ የእውነት መንገድ ሁልጊዜ ያሸንፋል።
2. ገንዘብን በአላህ መንገድ ላይ ማዋል ትልቅ ሽልማት አለው፤ በክህደትና በክፉ ላይ ማዋል ግን ጸጸትንና ኪሳራን ብቻ ያስገኛል።
3. አላህ ለነቢዩ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) እና ለምእመናን ድልን እንደሚሰጥ የተስፋ መልእክት ነው፤ በዚህም ምእመናን በትግላቸው ጸንተው እንዲቀጥሉ ያበረታታል።
4. የመጨረሻው ፍርድ የአላህ ነው፤ ከሐዲዎች በዚህ ዓለም ቢያበለጽጉም፣ በመጨረሻ ወደ ገሀነም መመለሳቸው የፍትህ ማረጋገጫ ነው።
5. አንቀጹ ለሰዎች ሁሉ ማስጠንቀቂያ ነው፤ ገንዘባቸውንና ጥረታቸውን በክፉ መንገድ ከማዋል እንዲቆጠቡ፤ በጎ ሥራ ላይ እንዲያውሉትም ማበረታቻ ነው።