سوره تکویر — آیه 12

معانی کلمات:

• الْجَحِیمُ: نامی از نامهای جهنم و آتش سوزان و عظیم است.
• سُعِّرَت: به شدت افروخته و شعلهور شود، به گونهای که آتش آن زبانه بکشد و کاملاً مشتعل گردد.

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال از یکی از نشانههای هولناک روز قیامت سخن میگوید: «و آنگاه که جهنم به شدت افروخته و شعلهور شود.» این تعبیر بیانگر آن است که در آن روز، آتش دوزخ با نیرویی عظیم و خشم الهی، چنان برافروخته میشود که هیچ چیز در برابر آن تاب مقاومت ندارد. این افروختن، نه مانند آتشهای دنیوی که با هیزم و مواد سوختی انجام میشود، بلکه به فرمان خداوند و با ارادهی اوست که جهنم را برای مجازات گناهکاران آماده میسازد. این صحنه، همراه با دیگر نشانههای وحشتناک آن روز، مانند تاریک شدن خورشید، پراکنده شدن ستارگان و به حرکت درآمدن کوهها، هشداری است به انسانها که برای آن روز بزرگ آماده شوند و از غفلت بیرون آیند.

فواید و پیامهای آیه:

1. بیداری از غفلت: یادآوری افروخته شدن جهنم، پرده از غفلت انسان برمیدارد و او را به فکر عاقبت خویش میاندازد تا پیش از فرا رسیدن آن روز، به اصلاح اعمال خود بپردازد.
2. عدالت الهی: این آیه نشان میدهد که خداوند عادل است و نیکیها و بدیها را بدون پاداش و کیفر نمیگذارد؛ وجود جهنم، تجلی عدالت الهی در برابر ظالمان و گناهکاران است.
3. اهمیت ایمان و عمل صالح: ترس از جهنم، انگیزهای برای تقویت ایمان و انجام اعمال نیک است تا انسان از این آتش سوزان در امان بماند و به بهشت که در آیهی بعد به آن اشاره شده، نزدیک شود.
4. عظمت و قدرت خداوند: افروختن آتشی عظیم چون جهنم، نشانهای از قدرت بیپایان خداوند است که هیچ چیز برای او دشوار نیست و او بر همه چیز احاطه دارد.