Surat At-Takwir — Ayat 5

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْوُحُوشُ (al-wuhūsy): kewan-kewan galak utawa kewan alas kang urip bébas ing alas, ora jinak.
• حُشِرَتْ (husyirat): diklumpukake, dihimpun dadi siji ing sawijining panggonan.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiyamat mengko, nalika kabeh kedadeyan gedhe wis kelakon — srengenge digulung lan cahyane ilang, lintang-lintang padha buyar, gunung-gunung diobahake saka panggonane dadi bledug kang mabur, onta-onta meteng ditinggal tanpa dipedulikake, lan segara-segara padha murub dadi geni — ing wektu iku kewan-kewan galak lan kabeh kewan kang urip ing bumi uga bakal diklumpukake ing sawijining papan kang padha karo manungsa. Allah bakal ngumpulake kabeh kewan iku supaya padha diadili lan diparingi piwales marang siji lan sijine, yaiku supaya kewan kang nandhang panganiaya bisa mbales marang kewan kang nganiaya. Sawise kabeh iku rampung lan keadilan wis ditetepake, kewan-kewan mau banjur padha dadi lemah utawa bledug. Iki nuduhake marang manungsa sepira gedhene lan sepira adile Allah ing dina kiyamat, nganti kewan-kewan wae ora keliwatake diadili.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen dina kiyamat iku nyata lan mesthi bakal kelakon, mula kita kudu tansah nyiapake awake dhewe kanthi amal becik.
• Allah iku Maha Adil nganti kewan-kewan wae bakal diadili lan diparingi piwales, apa maneh manungsa kang wis diparingi akal lan pituduh.
• Kewan-kewan kang diklumpukake lan diadili iku bukti yen ora ana siji wae makhluk kang dilalekake dening Allah, mula kita ora perlu kuwatir yen kabecikan kita bakal dilalekake.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang siksa Allah lan rasa ngarep-arep marang ganjaran-Nya, saengga kita saya semangat ngibadah lan nglakoni kabecikan.
• Kanthi mangerteni yen kabeh bakal diadili, kita dadi luwih ngati-ati ing saben tumindak, ora nganiaya marang sapa wae, lan tansah ngupaya tumindak adil marang kabeh makhluk.