Surat Al-Mutaffifin — Ayat 6

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَوْمَ (Yauma): dina, yaiku dina kiamat.
• يَقُومُ (Yaqūmu): ngadeg, jumeneng.
• النَّاسُ (An-Nāsu): manungsa, para jalma.
• لِرَبِّ (Li-Rabbi): kanggo Gusti, marang Pangeran.
• الْعَالَمِينَ (Al-'Ālamīn): sakabehe alam, kabeh makhluk.

1. Tafsir Ayat:

Ing dina kiamat, kabeh manungsa bakal diuripake maneh saka kubure, banjur padha ngadeg ngadhepi Gusti Allah, Pangeran sakabehe alam. Ora ana siji-sijia kang bisa ndhelik utawa mlayu saka ngarsane Allah. Kabeh padha ngadeg kanthi andhap asor lan wedi, ngenteni keputusan saka Allah sing Maha Adil. Ing dina iku, Allah bakal ngetung kabeh amal perbuatane manungsa, saka sing cilik nganti sing gedhe, saka sing katon nganti sing didhelikake. Saben wong bakal nampa piwales sing adil miturut apa sing wis dilakoni ing donya. Dina iku dina kang gedhe banget kagete lan abote, ora ana kang bisa nulungi kajaba amal saleh lan rahmate Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngelengake manungsa supaya tansah eling marang dina kiamat, dina nalika kabeh amal bakal diadili.
• Nuwanake rasa wedi marang Allah lan dadi pancingan supaya ora tumindak curang, kaya ta ngurangi timbangan utawa takaran.
• Ngelingake yen kabeh manungsa iku padha ing ngarsane Allah, ora ana sing luwih mulya kajaba amal salehe.
• Menehi pangarep-arep yen Allah iku Maha Adil, mula sapa sing tumindak becik bakal entuk ganjaran, lan sapa sing tumindak ala bakal entuk piwales.
• Nggugah semangat kanggo tansah nindakake kabecikan lan ninggalake larangan, amarga saben tumindak bakal dipertanggungjawabake.
• Nuduhake gedhene kuwasane Allah sing bisa nguripake manungsa saka kubur lan nglumpukake kabeh ing sawijining papan kanggo diadili.