Surat Al-Insyiqaq — Ayat 13

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّهُ : satemene dheweke (wong kafir kang diwenehi cathetan amal saka mburi).
• كَانَ : wis ana / wis tau.
• فِي أَهْلِهِ : ana ing antarane keluwargane / ing omahe.
• مَسْرُورًا : seneng banget, bungah, gumembira.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake kahanane wong kafir kang ora gelem percaya marang dina kiamat lan ora nggatekake tanggung jawab marang Allah. Nalika isih urip ing donya, dheweke urip ana ing tengah-tengah keluwargane kanthi ati kang bungah lan seneng banget. Senenge iku ora amarga saka iman lan taqwa, nanging amarga saka nuruti hawa nepsu, nglakoni dosa lan maksiat, sarta ora tau mikir apa kang bakal kelakon ing akherat. Dheweke rumangsa aman lan tentrem, kaya-kaya ora bakal tangi saka kubur lan ora bakal diadili dening Allah. Mula, ing dina kiamat, dheweke bakal diwenehi cathetan amale saka mburi, banjur njaluk supaya dheweke dirusak lan dibinasakake, lan pungkasane mlebu ing neraka. Kabeh iku minangka piwales saka apa kang wis dilakoni nalika ing donya.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita supaya ora mung golek seneng-seneng ing donya kanthi nglalekake akherat. Seneng lan bungah iku ora dilarang, nanging kudu tetep ing dalan kang bener lan ora nglanggar syariat.
• Kita kudu tansah eling yen urip ing donya iki mung sawetara lan bakal ana pertanggungjawaban marang Allah. Mula, aja nganti kita gumembira amarga dosa lan maksiat.
• Ayat iki uga nuduhake yen wong kang ora percaya marang dina kiamat bakal rugi banget. Dheweke bakal ngerti kasunyatan nalika wis kasep.
• Kanggo wong mukmin, ayat iki dadi motivasi supaya tansah ngupaya urip kang berkah, seneng ing dalan kang diridhoi Allah, lan ora nglalekake akherat.
• Islam mulangake supaya kita seimbang: golek kabegjan donya lan akherat, kanthi ora nglirwakake tanggung jawab agama. Kanthi mangkono, kita bakal slamet lan begja ing donya lan akherat.