சூரா அல்-புரூஜ் — வசனம் 4

சொற்பொருள்:

* குதிலா (قُتِلَ): சபிக்கப்பட்டார்கள், அழிவு ஏற்பட்டது.

* அஸ்ஹாபுல் உக்தூத் (أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ): பள்ளம்/குழி (அகழி)க்கு உரியவர்கள். 'உக்தூத்' என்பது நிலத்தில் நீண்டு செல்லும் ஆழமான பள்ளத்தைக் குறிக்கும்.

விளக்கம்:

இறைவனின் சாபமும் அழிவும் அந்தப் பள்ளம் (அகழி)க்கு உரியவர்கள் மீது இறங்கியது. அவர்கள் யார் என்றால், இறைநம்பிக்கை கொண்ட மக்களை அவர்களின் மார்க்கத்திலிருந்து மாற்றிவிட வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன், நிலத்தில் நீண்டு ஆழமான பள்ளத்தை வெட்டி, அதில் கொழுந்துவிட்டு எரியும் நெருப்பை மூட்டி, அந்த நெருப்பின் விளிம்பில் அமர்ந்து, தங்கள் நம்பிக்கையில் உறுதியாக இருந்த இறைநம்பிக்கையாளர்களை அந்த நெருப்பில் வீசி எரித்த கொடூரமான மன்னனும் அவனுடைய கூட்டாளிகளுமே ஆவார்கள். இவர்கள் செய்த இந்த மகாபாவச் செயலுக்காக அவர்கள் சபிக்கப்பட்டனர்.

இந்தப் பாடலிலிருந்து பெறும் பயன்கள்:

1. அநியாயம் செய்வோர், கொடுங்கோலர்கள் எவ்வளவு வலிமையாக இருந்தாலும், அவர்கள் இறைவனின் சாபத்திற்கும் தண்டனைக்கும் ஆளாவார்கள் என்பது இதிலிருந்து தெளிவாகிறது.
2. இறைநம்பிக்கையில் உறுதியாக இருப்பவர்களின் மேன்மையும், அவர்களின் தியாகத்தின் உயர்வும் இங்கு பறைசாற்றப்படுகிறது. நெருப்பின் கொடுமையை விட இறைநம்பிக்கையே மேலானது என்பதை அவர்கள் நிரூபித்தார்கள்.
3. அடக்குமுறையாளர்களின் கொடுமை எவ்வளவுதான் பெரியதாக இருந்தாலும், அது இறைவனின் பார்வையில் இருந்து மறைந்துவிடாது. அவர்களின் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் கணக்கு விசாரணை உண்டு.
4. இந்தச் சம்பவம், மார்க்கத்திற்காகச் சோதனைகளைச் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு முஃமினுக்கும் (இறைநம்பிக்கையாளருக்கும்) பொறுமையையும், உறுதியையும், தியாக உணர்வையும் ஊட்டுகிறது.