Surat Al-Ghasyiyah — Ayat 10

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• جَنَّةٍ (jannah): taman swarga, panggonan kang kebak kabagyan lan kanikmatan.
• عَالِيَةٍ (‘āliyah): dhuwur, mungguh ing panggonan lan drajate.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake kahanane para mukmin ing dina kiamat, yaiku dheweke bakal manggon ing swarga kang dhuwur. Dhuwur ing kene ora mung dhuwur panggonane, nanging uga dhuwur drajate lan kamulyane. Ing swarga mau, wong-wong mukmin ora bakal krungu omongan kang ora ana gunane utawa omongan ala. Ing kono ana sumber banyu kang mili terus-terusan, ana kursi-kursi kang dhuwur, gelas-gelas kang wis disiapake kanggo wong kang ngombe, bantal-bantal kang ditata rapi, lan karpet-karpet kang gumelar akeh. Kabeh mau minangka piwales kanggo wong-wong kang wis nglakoni pangibadah lan ketaatan ing donya kanthi ati seneng lan legawa. Dadi, swarga iki minangka papan kang paling dhuwur lan paling mulya, ora ana panggonan kang luwih dhuwur tinimbang iku kanggo para mukmin.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen saben pangibadah lan ketaatan ing donya bakal ana piwalese ing akhirat, yaiku swarga kang dhuwur lan mulya.
• Wong mukmin diajak supaya tansah sregep lan seneng anggone nglakoni kabecikan, amarga kabeh iku ora ana gunane yen ora dibarengi ketaatan marang Allah.
• Swarga kang digambarake ing ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang kebak pangarep-arep lan ganjaran kang endah, saengga bisa nggawe ati seneng lan tambah tresna marang agama lan Al-Qur’an.
• Kabeh kenikmatan ing swarga iku wujud katresnan lan kamurahan Allah marang hamba-hamba-Nya kang setya, mula kita kudu tansah syukur lan ora nglirwakake dhawuhe Allah.