Sura Al-Ghaszija — Werset 22

Znaczenie słów:

• بِمُصَيْطِرٍ – oznacza „tym, który ma władzę i przymusza”, czyli kogoś, kto ma prawo zmuszać innych do czegoś.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

O Proroku Mahomecie (pokój i błogosławieństwo z nim)! Nie zostałeś ustanowiony nad nimi jako ten, który ma nad nimi władzę i mógłby ich przymuszać do przyjęcia wiary. Twoim zadaniem jest jedynie przekazywanie objawienia, nawoływanie do prawdy i dawanie dobrych rad. Nie jesteś ich strażnikiem ani opiekunem, który miałby ich zmuszać do uwierzenia, ani też nie ponosisz odpowiedzialności za ich wybory. Twoją rolą jest uczciwe i jasne przekazanie przesłania, a to, czy ludzie je przyjmą, czy odrzucą, zależy wyłącznie od nich. Bóg nie obciążył cię zadaniem zmuszania ich do wiary, ponieważ wiara, która rodzi się z przymusu, nie ma wartości – prawdziwa wiara wypływa z serca i wolnej woli człowieka.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Łagodność w nawoływaniu do islamu – werset ten uczy nas, że w islamie nie ma przymusu w religii. Nawołujący do dobra powinien być cierpliwy i wyrozumiały, a nie agresywny czy zmuszający.
2. Odpowiedzialność człowieka za własne czyny – każdy człowiek jest odpowiedzialny za swoje wybory, a nie za wybory innych. To uczy nas szacunku dla wolności drugiego człowieka.
3. Ulga dla nawołujących do islamu – werset ten przynosi pocieszenie tym, którzy spotykają się z odrzuceniem w swojej misji – ich zadaniem jest jedynie przekazanie prawdy, a nie zapewnienie, że wszyscy ją przyjmą.
4. Sprawiedliwość Boga – Bóg nie wymaga od Swoich posłańców rzeczy niemożliwych, co pokazuje Jego mądrość i miłosierdzie wobec stworzeń.