Surat Al-Ghasyiyah — Ayat 22

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مُصَيْطِرٍ (musaithir): wong kang nguwasani, nguwasani kanthi meksa, utawa ngalahake wong liya supaya manut kekarepane.

1. Tafsir ayat:

Dhuh Rasul, sira iku ora kena meksa-meksa wong-wong mau supaya padha iman. Sira mung diutus kanggo menehi pitutur lan pepeling marang wong-wong kang padha mlengos saka kebeneran. Sira ora kena susah banget utawa sedhih banget merga dheweke ora gelem nampa piwulangmu. Tugasmu mung ngelingake, dudu meksa supaya dheweke manut. Iman iku urusane ati, lan mung Allah kang bisa mbalikake atine manungsa. Dadi, sira ora duwe kekuwatan kanggo nguwasani atine wong-wong mau supaya padha percaya.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Iman iku dudu barang kang bisa dipeksa, nanging woh saka kesadaran lan kelapangan ati.
• Dadi dai utawa wong kang ngajak marang kabecikan iku kudu sabar lan ora gampang putus asa nalika ana wong kang nolak.
• Tugas kita mung ngelingake kanthi cara kang becik, dene asil lan hidayah iku kagungane Allah.
• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora mempeng banget marang perkara kang ora ana ing tangan kita, lan tetep andhap asor marang tugas kang diwenehake.
• Islam iku agama kang ngajeni kebebasan ati manungsa, ora ana paksaan ing babagan agama.