سورت فجر — آیت 11

د کلمو معناګانې:

• طَغَوْا: له حده تېرېدل، سرکشي کول، ظلم او فساد کول.
• فِي الْبِلَادِ: په ځمکه کې، د الله په بندګانو هېوادونو کې.

تفسیر:

دا هغه کسان وو (عاد، ثمود او فرعون) چې په خپلو هېوادونو کې يې له حده تېر شول، سرکشي يې وکړه او ظلم يې خپور کړ. دوی د الله په ځمکه کې د فساد او تېري سبب شول، د خلکو پر وړاندې يې ظلم وکړ او د الله له امرونو يې سرغړونه وکړه. دوی داسې طغیان ته مخه کړه چې له امله يې د الله عذاب پرې نازل شو، ځکه الله تعالی د ظالمانو او سرکښو په انتظار کې دی او هغوی ته به خامخا سزا ورکړي.

فايدې:

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې ظلم او سرکشي، که څومره هم ځواکمن وي، د الله له عذابه نه شي تښتېدلی.
• الله تعالی د ظالمانو سره صبر کوي، خو کله چې يې ونیسي، بيا يې نيول ډېر سخت وي.
• د دې آيت له مخې، هر څوک چې په ځمکه کې ظلم کوي، بايد پوه شي چې الله يې څارونکی دی او حساب به يې ترې واخلي.
• دا آيت مومنانو ته تسلي ورکوي چې د ظالمانو په وړاندې صبر وکړي، ځکه چې د الله جزا به خامخا راشي.