Surah Al-Fajr — Talata 11

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• طَغَوْا (Taghaw) – Sila ay lumampas sa hangganan ng katarungan at nagpakalabis sa pang-aapi at pagmamalupit.
• فِي الْبِلَادِ (Sa mga bayan) – Sa mga lupain at pamayanan na kanilang tinitirhan.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay tumutukoy sa mga tao na gaya ng tribo ni 'Ad, tribo ni Thamud, at si Paraon, na nagpakalabis sa kasamaan at pang-aapi sa kanilang mga lupain. Sila ay lumampas sa mga hangganan ng katarungan, nagmalupit sa kanilang mga nasasakupan, at nagpalaganap ng katiwalian sa mundo. Hindi sila nasisiyahan sa pagiging makatarungan, bagkus ay naghari sa kanila ang kayabangan at pagmamataas, kaya't sila ay nagpakalabis sa paglabag sa mga utos ng Allah at sa pagmamalupit sa Kanyang mga nilikha. Ang kanilang pag-uugali ay nagdulot ng malaking kapinsalaan sa kanilang mga pamayanan, at dahil dito, ang kaparusahan ng Allah ay dumating sa kanila nang walang sinuman ang makapipigil.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagpapakalabis sa pang-aapi at pagmamalupit ay isa sa mga pangunahing dahilan ng pagkawasak ng mga sibilisasyon at pamayanan, kaya't dapat tayong maging maingat sa ating pakikitungo sa kapwa.
2. Ang Allah ay nagbibigay ng palugit sa mga makasalanan, ngunit ang Kanyang kaparusahan ay tiyak na darating sa tamang panahon, kaya't hindi tayo dapat magpadala sa pansamantalang tagumpay ng mga mapang-api.
3. Ang katarungan at kahinahunan sa pakikitungo sa mga tao ay mga katangiang naglalapit sa atin sa kasiyahan ng Allah at nagdudulot ng kapayapaan sa lipunan.
4. Ang aral na ito ay nagpapaalala sa atin na ang kapangyarihan at kayamanan ay hindi nagtatagal, ngunit ang mabuting gawa at pagiging makatarungan ang siyang magdudulot ng tagumpay sa kabilang buhay.