سوره فجر — آیه 11

معانی کلمات:

• طَغَوْا: از حد تجاوز کردند، سرکشی و ظلم کردند.
• فِي الْبِلَادِ: در شهرها و سرزمینها.

تفسیر آیه:

این آیه به گروههایی اشاره دارد که در زمین سرکشی و طغیان کردند و از حدود الهی تجاوز نمودند. منظور از این گروهها، اقوام گذشته مانند عاد، ثمود و فرعون هستند که در سرزمینهای خود ظلم و فساد را گسترش دادند. آنان با تکبر و استبداد، حقوق مردم را پایمال کردند و در برابر دعوت پیامبرانشان ایستادگی نمودند. این سرکشی و طغیان آنان در شهرها و آبادیها، نشاندهندهٔ نافرمانی آشکار آنان از فرمانهای خداوند بود. خداوند در ادامهٔ این آیات، عذاب سختی را که بر آنان نازل کرد، یادآوری میکند تا عبرتی برای دیگران باشد.

فواید و پیامهای آیه:

• سرکشی و ظلم در زمین، از بزرگترین گناهانی است که خشم خداوند را برمیانگیزد و موجب نابودی جوامع میشود.
• تاریخ پر از عبرت است؛ اقوام قدرتمندی که طغیان کردند، نتوانستند در برابر عذاب الهی مقاومت کنند.
• این آیه به انسانها هشدار میدهد که قدرت و ثروت نباید باعث غرور و سرکشی شود، زیرا خداوند بر همهچیز آگاه و مراقب است.
• ایمان به عدالت الهی، انسان را به پرهیز از ظلم و فساد دعوت میکند و او را به سوی اصلاح و نیکوکاری سوق میدهد.