Аль-Фаджр сүресі — Аят 11

1. Сөздердің мағынасы:

• طَغَوْا: шектен шықты, асқынды, құдайлық шекараны бұзды. Бұл жерде озбырлық пен зорлық-зомбылықты шектен тыс көбейту мағынасында.
• الْبِلَاد: елдер, жерлер, мемлекеттер. Яғни олардың зорлық-зомбылығы бір жермен шектелмей, бірнеше елге таралғанын білдіреді.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Алла Тағаланың алдыңғы аяттарда айтылған халықтар — яғни Ад, Сәмұд және Перғауын сынды қауымдар туралы хабарды жалғастырады. Олар өз елдерінде шектен шығып, озбырлық пен зорлық-зомбылықты кеңінен таратты. Олар Алланың жерінде әділетсіздік жасап, күнә мен қылмысты көбейтті, Алланың белгілеген шекараларынан асып кетті. Әрқайсысы өз елінде билік пен күшке мастанды, адамдарға зорлық көрсетті. Осындай асқынған озбырлықтарының салдарынан Алла оларға қатты азап жіберді. Расында, Раббың — уа, Пайғамбар — Оған қарсы келгендерді бақылап тұр, оларға аз уақыт мұрсат беріп, содан кейін құдіретті де күшті түрде ұстайды.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Алла Тағала ешкімнің озбырлығын назардан тыс қалдырмайды; әділетсіздік жасағандар ерте ме, кеш пе жауап береді.
• Билік пен күш адамды тәкаппарлыққа итермелеуі мүмкін, бірақ бұл — Алланың сынағы. Кім шектен шықса, ол өзіне зиян келтіреді.
• Тарихтағы жойылған халықтардың тағдыры — бізге ғибрат. Олардың құрдымға кетуінің себебі — озбырлық пен күнәға бату.
• Алла Тағала күнәкарларға дереу жаза бермей, тәубе етуге мүрсат береді. Бұл — Оның рақымдылығы мен мейірімділігінің белгісі.
• Әділеттілік пен шектен шықпау — иманды адамның бойында болуы тиіс қасиет. Ислам адамды әділдікке, мейірімге және шектен шықпауға шақырады.
• Құран — тарихтан сабақ алуға, Алланың заңдарын ұғынуға және Оған бойсұнуға бастайтын кітап. Оны оқып, ойлану — жүректі жұмсартып, иманды күшейтеді.